Merhabalar...

(Atatürk'ü sever ve arkasından yürürüm, AKP ile hiç bir bağım yok, şeriatçı da değilim...)

Roland Barthles adında bir modern zaman düşünürü şöyle bir laf etmiş...

"faişizm konuşma yasağı değil, söyleme mecburiyetidir"

Bunun en göze çarpan uygulamasını Türkiye'de görmekteyiz. Evet Türkiye'nin yönetiminin temelinde hem de tam göbeğinde faşist bir anlayış hakim ne yazı ki...

"Ben demokratik, laik, Atatürk ilkelerine bağlı bir gencim! (genç=joker kelime, istediğinizi koyun; yaşlıyım, çocuğum, kızım, erkeğim, askerim, öğretmenim vb...) "

Söylenmek zorunda bırakılan cümle budur. Her hangi bir konuda eleştiride bulunmak gerekse bile başına "ama" dan önce bu cümle getirilmek zorunda bırakılıyor. Tıpkı benim bu yazımın başında belirttiğim gibi.

Belli başlı gruplar (siyasi partiler, gazete ve yayın organları, eğitim kurumları vb. )din üzerinden siyaste yaptıkları söylenerek yargılanılyorlar. Üstelik bu da laiklik ve Atatürkçülük savunması adı altında yapılıyor. Ancak bu durumda yargılayan kesim acaba Atatürk'ün üzerinden siyaset yaparak rant elde etmiş olmuyorlar mı?

Atatürk sevgisinin, laiklik anlayışının ve demokrasinin kanun zoruyla, diktalarla olmayacağını tam tersine tartışılarak geliştirilebileceğini umarım öğreniriz...

Ayrıca;
Sömürülen Atatürk ve Atatürkçülük
Asım ASLAN

Herkesin okumasını tavsiye edeceğim bir kitap.