HİÇ le biten bir son varmıdır?

(N ile P arasında geçiş olmaz.)Kutuplaştıkça geçiş daha kolay olur mu?

Ancak sorunun ardındaki kuyruğu (niyeti) algılayamadım, acaba biraz açabilir misin?

Oyunun dışına çıkmak anlamında yazmıştım hiçle biten bir son varmıdır sorusunu

Ra Bilgilerinde kutuplaşma arttıkça karşı kutbiyete geçmenin daha kolay olduğu yönünde bir bilgi vardı.N ile P arasında geçiş olmaz kuramınızın açılımı için yazdım ikinci soruyu

Saygıyla

Evet bütün oyunlardan muaf olmak HİÇliğe çıkar diye tahmin ediyoruz. Yine de bu gerek zihnimiz gerekse niyetimizin uzantısı olabilir.
kutuplaşma arttıkça, karşıya geçmek (kaza ile)olasılığı gerçekten yükselir, özellikle artı kutuptan eksiye geçiş apansızca olabilir doğrusu. Fakat bu geçişin oluşması için üçüncü boyut (yani dünya seviyesinde) bir oyunun aracılığına ihtiyaç duyulur. Neden derseniz; üçüncü boyut realitesinde geleceği/geçmişi unutma esası var, bu sebeple gezgin kendinden daha düşük bu titreşim koşullarında "oyun" realitesini tamamiyle unutabildiği bir katalizörle karşılaşabilir.
Ama aynı zamanda, üçüncü boyut deneyimi ile kutupsuzluk oyun düzeyine de yükselebilir bir gezgin. Hatta belki altıncı düzey bir oyun için bunun yapılması elzem dahi olabilir.
Çok hassas bir konu olduğundan keskin cevaplar veremiyorum, acaba biraz açıklayıcı oldu mu?

Cevabınız için teşekkürler.İçinde bulunduğum hal nedeniyle bu soruları soruyorum.Bana göre büyük bir değişim geçirdim ve durumumu kabullenmemek gibi bir sorunum var.Eskiyi zaman zaman özlüyorum ama yeni durumu da kendime açıkayamıyorum o nedenle cevaplarınız benim için çok önemli.
Ben sizden yeni bir açılım istiyorum.(( Ama aynı zamanda, üçüncü boyut deneyimi ile kutupsuzluk oyun düzeyine de yükselebilir bir gezgin. Hatta belki altıncı düzey bir oyun için bunun yapılması elzem dahi olabilir)) bu cümleniz için.
Saygılar

Çünkü sizinle tam olarak aynı hal içindeyim. Hayata yeni gözlerini açmış bir bebek şaşkınlığı ve tedirginliği var üzerimde. Sanki diyebilirim ki (komik biliyorum), kalbimi ben attırıyorum, mide asidimi ben salgılıyorum gibi bi sorumluluğun şaşkınlığı bu! Bu konuda kendime sakin olmayı ve beklemede kalmayı öneriyorum.

Altıncı düzey oyunu; (bildiğiniz gibi) kutupluluğun yani, dualitenin kaybolduğu, herşeyin BİR ve faydalı göründüğü bir düzlem. Belki Nietzsche'nin, iyinin ve kötünün ötesinde dediği yer (makam) gibi.
Bu konuda benim bizatihi yaşadığım deneyim (ya da hatırlama ile bildiğim) şöyle;
Sanki negatif ya da pozitif beşinci oyun düzeyinde olan biri iken, deneyim artırmak için dünya oyununda yer almışım, önce uzun süreyi hatırlamakla geçirmişim ve sonra aniden AKLIM, kendii sevmekle, diğerlerini sevmek arasındaki farksızlığı algılayıvermiş gibi görünüyor. Her iki yol da BEN kaybına yol açıyor; bütünüyle dışarıya aktığınızda, ya da bütünüyle içinize dolduğunuzda, teklik var. Ve fakat negatif bir yolcu olsa idim (ki böyle olma ihtimalim yüksek) burdan becburen dönmek durumunda kalırdım çünkü evrende tek başınıza kalmak kadar korkuncç bir his olamaz. Kimse bunu göze almak istemez. Bunun yerine uçurumdan atlarsınız ve yokluğu seçersiniz.
Şu an hislerimi ifade etmek (yazılı olarak) güç geliyor; fakat bana çok açık görünüyor. Anlatmaya çalışsam binlerce kelime kullanmam gerekir gibi ve fakat bu kalabalıklık da gereksiz görünüyor.

Yorumlarınız için teşekkürler.Şu anda Maharaj'ı okuyorum durumuma en uygun onu buldum.İçsel olarak tam bir metamorfoz yaşıyorum haliyle bu dış dünyama da yansıdı.Yaşadığım boşluk ama bana göre doluluğu daha önce dışsal olaylar dolduruyordu şimdi tamamen iç dünyada kendimle sorgulama geçiriyorum.Farkındalığıma giren görüşlerin ayırdındayım ama eskiye kaydığımı bazen farkedemiyorum.Sanırım tünelin ucundaki gördüğüm ışığa ulaşmak için tüneli genişletiyorum.
Sevgiyle

Tüneli genişletmek hoş bir benzetme.
Maharaj en sevdiğim öğretmenlerimden biridir. Daha geçenlerde onu düşünmüştüm. Bana bi selam gönderdiğini fark ettim ama kitaplarımdan uzakta olduğum için selamı hakkıyla alamadım :)

sevgili misafirin ve agnia'nın yazışmaları kuramı anlamayı kolaylaştırıyor.
şunu da söylemeden geçemeyeceğim;
bütün kuram, bir deneyim ürünü gibi yazılmış ve bıraktığı algı da o yönde...
okurken beni en çok çeken tarafı bu oldu.
gerçeklik ve samimiyet duygusunu hissedemediğim hiçbir yazıyı okuyamıyorum çünkü...
bazı yerleri anlamakta hala güçlük çektiğimi itiraf etmeliyim ama ısrarla okumayı sürdürüyorum.
sevgili agnia...
acaba siz de zaman zaman anlamakta güçlük çekiyor musunuz merak ediyorum?
bu sorum yanlış algılanmasın aman...
çünkü deneyimlediğimiz an'da algılamak ve özümsemek çok da mümkün değil.
bir şeyleri gözden kaçırmak ve atlamak da olasılık dahilinde hep...
sizin de dediğiniz gibi subjektif varlıklarız çünkü...

Bazı yerleri ben de anlamakta güçlük çekiyorum :)
İnsan her zaman aynı HALde olmuyor. Bu kuramı bir gecede ve aslında ne yazacağımı planlamadan (ki çoğunlukla öyle spontan dökülürüm!) yazmıştım. Aradan geçen 4 yıl gibi bir süreden sonra bazı yerleri fazla keskin buluyorum. Geçişler aslında daha yumuşak olabilir gibi geliyor şimdi :)
Hala emin olduğum yegane şey OYUNun varlığı ve şaşmaz bir şekilde işliyor oluşu. :)
Katılımlar ve sorular beni sevindiriyor, böylece üzerinde düşünüp ana uygulamak mümkün olabiliyor.

4 yıl önce size yazdırılan bu kuramı hep birlikte anlayacağız.
bildiğimiz şeyi anlamaya çalışmak da bize özgü bişey olsa gerek:)
belki bu da oyunun bir parçasıdır:)
"hatırlama oyunu":))))

eminlik konusuna gelince...
tuhaf bir şekilde ben de eminim OYUNdan...
gerekli aşamaları katetmeden bir üst basamağa çıkamayız biliyorsunuz.
bazen zıplamalar olabilir ama bu orada kalabileceğimizi göstermiyor, malesef daha aşağıya inme durumu bile var böyle durumlarda.
zıplamanın faydası üst basamaklardan bilgi aşırmak. bir nevi hediye bu, üst basamağın gelene verdiği hediye. yani aslında BİR'in hediyesi:)
ama bu hediye bilgileri döndüğümüz basamakta yorumlamak yorucu ve hiç de kolay değil.
hele de döndüğün basamak, ilk zıpladığın basamaktan biraz daha yukardaysa işimiz çok daha zor. (bu cümle çok önemli, çok çok önemli ve siz anlamış olmalısınız)
hem yeni basamağın koşullarına alışmak, özümsemek hem de aşırılan üst basamak bilgilerini kotarmaya çalışmak.
offf ki ne offfff...
bunları niye yazdım?
içimden bir ses yazdırdı:)
ve en son da şunu fısıldadı;
"yakında sibel anlayacak"

bunu neden yazdığımı sormayın vallahi bilmiyorum.
yazıcı olarak görün beni...

sevgiler...

Çok haklısınız sevgili Lilith. Süreci fevkalade güzel özetlemişsiniz, üzerine söylecek bişey bulamıyorum.
Bu aralar Yeni enerjiyi yoğun olarak hissediyorum, şaşkınlık var, bazen karışık hisler, hafifçe ve nedensiz bi endişe, öyle geçip gidiyolar. Nerden gelip nereye giderler bilemiyorum. Benimle ilgili değil bunların çoğu ama hissediyorum, seyrediyorum.
Galiba determinizme sıkıca bağlı (her ne kadar dilimizle hayır desekte) alışkanlığımızdan bir anda kurtulmak kolay değil. Yanıt beklemek alışkanlığımız, karşılık hesapları, ödeme telaşları vs vs. bunlar tarihe karışacak sanırım. Oyunun ayırdına gerçekten varmak nasıl bişey olacak gerçekten meraktayım, heyecanlıyım.

Sayın lilith sibel biraz önce anlamış..:)

Sevgiler:)

iyi haber statüsünde değerlendirelim bu haberi:)

darısı başımıza:)

madem anladı, anlamayan lilith'e de sezdirsin lütfen:)