İnsan, bir şeye bakarken yeterince uzaklıkta durmalıdır.
Çok yaklaşıldığında bir seviyeden sonra alt oyunların detaylarına kapılınır.
Oyuncu seviye kaybeder.
Çok uzaklaşıldığında da aynı sonuç ortaya çıkar.
Bakış mesafesi oyunun en önemli unsurudur.
İnsan yaklaştığına kapılırsa onun tarafından yutulmuş olur.
Anlayacak kadar yaklaşıp, yutulmayacak kadar uzakta duran ve her an mevcut seviyesinden bütünü kolaçan eden kazanır.
Olasılık dalgası görünümündeki bir mütevazi elektron bir yörüngeden diğerine geçmeye niyetlendiğinde, gelecekteki durağanlığına yönelik, sonunda yerleşebilme olasılığı olan tüm yörüngelerin nabzını aynı anda ölçer!
Bu yoklama mahiyetinde etrafa gönderilen dokungaçlara sanal geçişler denir. Elektronun sonunda geçtiği kalıcı evine ise "gerçek geçiş" denir.
Kapsayan, kapsadığı alana gönderdiği dokungaçları bilir. Kapsanan ise bunu bilmez.
Tesadüf ve mucize bilgileri böyle oluşur.
Bir insan mucize/tesadüfle karşılaştığında, bunun kapsamadığı alandan gelmiş olduğunu kabul etmelidir. Reddetmek işe yaramaz. İnanmak işe yaramaz.
Reddettiğinde yerinde sayar, inandığında yutulur.
Bildiğinde kapsamaya hazır olur.
Yutmak ve yutulmak oyun gereÄŸidir.