Tylerayakta dikiliyor, mükemmel denecek kadar yakisikli ve sarisin bir masumiyetin içinde melek gibi duruyor. Yasama arzum beni büyülüyor.
Ben ise,Paper Sokagi Sabun Sirketindeki odamin çiplak yataginda kani kurumus bir doku örnegiyim.
Odamdaki hersey gitmis.
On dakikaligina kanser oldugumda çekilmis olan ayagimin fotografi ve aynam gitmis. Kanserden de beter. Aynam gitmis. Gardirobumun kapagi açik ve alti adet beyaz gömlegim, siyah pantolonlarim, iç çamasirlarim, çoraplarim ve ayakkabilarim gitmis.
“Kalk” diyorTyler .
Kiymetini bilmedigimherseyin altinda, arkasinda ve içinde, korkunç bir seyler büyüyor.
Her sey dagildi.
Uzay maymunlari temizlendi. Her sey yerine kondu, emilmis yaglar, ranzalar, para, özellikle de para.
Geride sadece bahçe ve kiralik ev kaldi.
“Yapmamiz gereken son sey” diyorTyler “senin su sehit olma meseleni halletmeliyiz. Büyük ölüm olayini.”
Üzücü, moral bozan bir ölüm gibi degil, bu neseli, güç veren bir ölüm olacak.
OhTyler , içim aciyor. Beni burada öldür.
“Kalk.”
Öldür beni, hadi. Öldür beni. Öldür beni. Öldür beni. Öldür beni.
“Büyükbirsey olmali.” diyorTyler . “Dünyanin en uzun binasinin tepesinde durdugunu gözünde canlandir.
Bütün bina Kargasa Projesi tarafindan ele geçirilmis. Pencerelerden duman tütüyor. Masalar sokaklardaki insanlarin arasina düsüyor. Gerçek bir ölüm operasi, iste basina gelecek olan sey budur.”
Hayir diyorum. Beni yeterince kullandin.
“Eger is birligi yapmazsan,Marla’yi buluruz.”
Hiç durmayin diyorum.
“Kalk susikik yataktan” diyor Tyler “ve lanet olasi arabaya bin.”
Sonuç itibariyle Tyler’la birlikte Parker -Morris Binasinin tepesindeyiz, benim agzimda bir silah var.
Silahin namlusu bogazima dayanmis veTyler “Aslinda gerçekten ölmeyecegiz.” diyor.
Namluyu dilimle yanagima dogru alip,Tyler sen vampirlerden bahsediyorsun diyorum.
Son sekiz dakikamizdayiz.
Silah, polis helikopterleri erken gelirse diye tedbir için var.
Tanriya göre, tek basina bir adam, agzina bir silah sokmus gibi görünüyor olabilir ama silahi tutan Tyler ve bu benim hayatim.
Buharla dezenfekte edilmis nitrik asidin yüzde doksan sekiz konsantresini alirsin, ve bu aside üç kat fazla sülfürik asit eklersin.
Nitrogliserinin olur.
Yedi dakika.
Nitrogliserini talasla karistirirsin ve çok güzel bir plastik patlayiciya sahip olursun. Uzay maymunlarinin bir çogu nitrogliserini pamukla karistirip, sülfat olarakEpsom tuzu ekler. Bu da ise yarar tabi. Bazi maymunlar nitro ile parafin kullanir. Parafin hiçbir zaman benim isime yaramadi.
Dört dakika.
Tylerve ben çatinin ucunda, agzimda bir silah ve ben silahin ne kadar temiz olabilecegini düsünüyorum.
Üç dakika.
Sonra biri bagiriyor.
“Bekle”. Dur Marla , çatidan bize dogru geliyor.
Marla bana dogru geliyor, sadece bana çünküTyler kayboldu. Püf. Gitti.Tyler benim halüsinasyonum , Marla’nin degil. Büyülü bir hile gibiTyler yok oluyor. Ve simdi gerçekten agzina silah dayamis olarak tek basima kaliyorum.
“Seni takip ettik” diye bagiriyorMarla . “Destek grubundakilerle. Bunu yapmak zorunda degilsin. Indir silahi.”
Marla’ninarkasinda bütün bagirsak kanserliler, beyin parazitleri,melanoma ekibi ve tüberkülozlular bana dogru yürüyor, topalliyor veya tekerli sandalyeleriyle ilerliyorlar.
Hepsi birden “Bekle” diyorlar.
Sesleri bana soguk rüzgarla birlikte ulasiyor, “Dur!”
“Sana yardim edebiliriz.”
“Birak da yardim edelim.”
Yukaridan polis helikopterlerininvop ,vop ,vop sesi geliyor.
Gidin diye bagiriyorum. Çikinburdan . Bina havaya uçacak.
Marla“Biliyoruz” diye bagiriyor.
Bu tamamen bir yortu gibi görünüyor bana.
Kendimi öldürmüyorum diye bagiriyorum.Tyler’i öldürüyorum.
BenJoe’nun Hafizasiyim.
Herseyihatirliyorum.
“Ask filan degil” diye bagiriyorMarla , “ama sanirim ben de senden hoslaniyorum.”
Bir dakika.
MarlaTyler’danhoslaniyor.
“Hayir, ben senden hoslaniyorum” diyorMarla . “Farki biliyorum.”
Ve hiçbir sey olmuyor.
Hiçbir sey patlamiyor.
Silahin namlusu parçalanmayan yanagima dayanmis vaziyette,Tyler , diyorum,nitroyla parafini karistirdin, degil mi ?
Parafin asla ise yaramaz.
Bunu yapmam gerekiyor.
Polis helikopterleri.
Ve tetigi çekiyorum.