SkyHarborUluslararasi Havaalaninda uyanirsin.
Saatini iki saat geri al.
Servis otobüsüyle Phoenix’e gidiyorum ve girdigim her barda, iyi bir yumrugun yanak etini, kemigin sivri kenarina paketlemesi sonucu, gözünün kenarinda dikisler olan herifler görüyorum. Burunlari yamulmus olan herifler var ve bardaki bu herifler beni yanagimdaki büzüsmüs delikle görüyorlar ve bir anda aile oluveriyoruz.
Tyleruzun bir süredir eve gelmiyor. Ben küçük isime gidiyorum. Bir havaalanindan digerine kosturup, içinde insanlarin öldügü arabalara bakiyorum. Seyahatin büyüsü. Minik bir hayat. Minik sabunlar. Minik uçak koltuklari.
Gittigim her yerdeTyler’i soruyorum.
Onu bulma ihtimaline karsilik, kurban ettigim on iki kisinin ehliyetini cebimde tasiyorum.
Girdigim her barda, her lanet olasi barda dövülmüs herifler görüyorum. Gittigim her barda boynuma sarilip, bana bira ismarlamak istiyorlar. Hangi barlarin dövüs kulübü oldugunu zaten biliyormusum gibi.
Tyler Durdenadinda birini gördünüz mü diye soruyorum.
Dövüs kulübü hakkinda soru sormak çok aptalca olacagi için sormuyorum.
Ilk kural dövüs kulübü hakkinda konusmamak.
AmaTylerDurden’i gördünüz mü diye soruyorum.
Hiç duymadik, efendim, diyorlar.
Ama onu belki Chicago’da bulabilirsiniz, efendim.
Herkesin bana efendim demesinin sebebi, yanagimdaki delik olmali.
Ve göz kirpiyorlar.
O’Hare’deuyanip, Chicago’ya giden servise biniyorum.
Saatimi bir saat ileri aliyorum.
Baska bir yerde uyanabiliyorsan.
Baska bir zamanda uyanabiliyorsan.
Neden baska bir insan olarak uyanamazsin ki?
Gittigim her barda dövülmüs herifler bira ismarlamak istiyorlar.
Ve hayir efendim,TylerDurden’i hiç görmedik diyorlar.
Ve göz kirpiyorlar.
Bu ismi daha önce hiç duymamislar. Efendim.
Dövüs kulübünü soruyorum. Bu gece buralarda bir dövüs kulübü var mi?
Hayir, efendim.
Dövüs kulübünün ikinci kurali, dövüs kulübü hakkinda konusmamaktir.
Bardaki dayak yemis herifler kafalarini salliyorlar.
Hiç duymadik. Efendim. Ama kendi dövüs kulübünüzüSeattle’da bulabilirsiniz, efendim.
MeigsField’dauyanip,Marla’yi ariyorum vePaper sokaginda neler oluyor diyorum.Marla , bütün uzay maymunlari kafalarini kazidi diyor. Elektrikli tiras makinesi isiniyor ve artik bütün ev yanmis saç gibi kokuyor. Uzay maymunlari parmak izlerini yok etmek için kül suyu kullaniyor.
SeaTac’deuyanirsin. Saatini iki saat geri alirsin.
Servis seniSeattle’a götürür, girdigin ilk bardaki barmende bir boyunluk vardir ve beni görebilmek için kafasini iyice geriye atip, ezilmis bir patlican gibi duran mor burnunun ucundan bakar.
Bar bostur ve barmen “Tekrar hos geldiniz, efendim” der.
Bu bara daha önce gelmemistim ki, hem de hiç.
TylerDurdenadini daha önce duydun mu hiç diye soruyorum.
Barmenin çenesi boyunlugun üstüne çakilmis gibi duruyor ve bana bakip “Bu bir test mi?” diyor.
Evet diyorum, bu bir test.TylerDurden’la hiç karsilastin mi?
“Geçen hafta ugramistiniz, BayDurden ,” diyor. “Hatirlamiyor musunuz?”
Tyler buradaydi.
“Siz buradaydiniz, efendim.”
Bu geceden önce buraya gelmedim ki.
“Öyle diyorsaniz öyledir efendim.” diyor barmen, “ama Persembe aksami gelip bana polisin bizi ne zaman kapatmayi planladigini sordunuz.”
Geçen Persembe aksami uyuyamadigim için bütün gece ayaktaydim ve uyanik miyim yoksa uyuyor
muyum diye düsünüp duruyordum. Cuma sabahi uyandigimda kemiklerim agriyordu, yorgundum ve bütün gece gözlerimi kirpmamisim gibi hissediyordum.
“Evet efendim” diyor barmen “Persembe aksami tam olarak su anda durdugunuz yerde durup, bana polis baskinin ve Çarsamba günü dövüs kulübünden kaç kisiyi geri çevirmek zorunda kaldigimizi sordunuz.”
Barmen etrafa bakmak için omuzlarini ve boyunluklu kafasini çeviriyor ve “Bizi duyacak kimse yok Bay Durden , efendim. Dün gece yirmi yedi kisiyi geri çevirdik. Burasi dövüs kulübünden sonra hep bos oluyor” diyor.
Bu hafta girdigim her barda bana efendim dediler.
Girdigim her barda bütün dövüs kulübü üyeleri birbirlerine benzemeye basladilar. Bir yabanci benim kim oldugumu nerden bilebilir?
“Bir dogum lekeniz var BayDurden .” diyor barmen. “Ayaginizda. Koyu kirmizi Avustralya ve yaninda Yeni Zelanda seklinde.”
Bunu bir tekMarla biliyor.Marla ve babam.Tyler bile bilmiyor. Plaja gittigimde ayagimi hep altima saklayarak oturuyorum.
Sahip olmadigim kanser, simdi her yere yayilmis.
“Kargasa Projesindeki herkes biliyor BayDurden .” Barmen elini uzatip, üstündeki yanik öpücük izini gösteriyor.
Benim öpücügü mü?
Tyler’inöpücügü.
“Herkes dogum lekesini biliyor.” diyor barmen. “Bu efsanenin bir parçasi. Kahrolasi bir efsane oluyorsun
adamim.”
Hiç yaptik mi diye sormak içinSeattle’daki motel odasindanMarla’yi ariyorum.
Bilirsiniz iste.
Sehirlerarasi,Marla “Neyi?” diyor.
Yattik mi?
“Ne!”
Yani hiç seks yaptik mi?
“Tanrim!”
Yani?
“Yani mi?” diyor.
Hiç seks yaptik mi?
“Sen acayip boktan bir herifsin!”
Seks yaptik mi?
“Seni öldürebilirim.”
Ne yani, bu evet mi demek, hayir mi?
“Bunun olacagini biliyordum” diyor Marla . “Çok kaypaksin. Beni seviyorsun. Sonra görmezden
geliyorsun. Hayatimi kurtariyorsun, sonra da annemi kaynatip, sabun yapiyorsun.”
Kendimi çimdikliyorum.
Marla’yanasil tanisitigimizi soruyorum.
“Testis kanseri seyinde” diyor Marla . “Sonra da hayatimi kurtardin.”
Hayatini mi kurtardim?
“Evet hayatimi kurtardin.”
Senin hayatiniTyler kurtardi.
“Hayatimi kurtardin.”
Parmaklarimi yanagimdaki delige sokup, içeride gezdiriyorum. Beni uyandiracak kadar birinci sinif bir aci için en uygunu bu olmali.
“Hayatimi kurtardin.Regent Oteli. Yanlislikla intihar etmeye kalkismistim. Hatirliyor musun?”
Ah.
“O gece” diyorMarla “senin bebegini aldirmak istedigimi söylemistim.”
Kabin basincini kaybediyoruz.
Marla’yaadimi soruyorum.
Hepimiz ölecegiz.
“TylerDurden. Adin,Tyler Akillara-ZararDurden . 5123 NEPaper Sokaginda oturuyorsun ve orasi
kafalarini kaziyip, derilerini kül suyu ile yakan küçük müritlerinle kayniyor.” diyorMarla .
Uyamam lazim.
“Hayir önce koca kiçini kaldirip buraya gelmen lazim. “ diye bagiriyorMarla . “Su küçük troller beni sabuna çevirmeden önce gelmelisin.”
Tyler’ibulmam lazim.
Marla’yaelindeki yaranin nasil oldugunu soruyorum.
“Sen yaptin” diyor. “Elimi öptün.”
Tyler’ibulmam lazim.
Biraz uyamam lazim.
Uyumam lazim.
Uykuya dalmam lazim.
Marla’yaiyi geceler diyorum ve uzanip telefonu kaparkenMarla’nin çigliklari uzaklasiyor, uzaklasiyor ve yok oluyor.