Yavaş yavaş doğrulup yataktan indi, merdivenleri kayarak inerken “Nerdesin Yovil” diye aklından geçirdi. Yovil’e olan biteni anlatmak için acele ediyordu. İşte olay tam da istediği gibi olmuştu. Kurmacayı eline yüzüne bulaştırmıştı ve bu sınavdan geçemeyeceği artık kesinleşmişti. Bir süre daha yetişkin sınıfına dahil olamayacağı fikrini, son beş basamağı uçarak inmek suretiyle kutladı.
Yovil “hemen geliyorum” demişti zihnine ulaşan yanıtta.
Onun hemen arkasından salona giren Yovil
“Tebrik ederim Nez” diye yunus balığı gibi cıvıldadı.
Şaşkınlıkla ona dönen Nez, “Neden tebrik ediyorsun ki?”
Diye başlayıp ondaki farkı hemen hissetti “Aaa Yov!” dedi çizgi şeklindeki dudaklarına yaygın bir gülümseyiş yerleştirerek.
“Bu benim için büyük bir sürpriz, bunca seneden sonra ha?” diye sordu
“Evet sanırım zamanı gelmişti, eril olmayı özlemişim” dedi hafif bir utangaçlıkla
“Neyse bunu boşver, önemli olan senin başarın” dedi zihninin içinde fıkırdayarak
“Hangi başarıdan bahsediyorsun sen? Haa bir süre daha erişkinler sınıfından olamayacağımdan herhalde, evet ben de çok seviniyorum buna”
“Bak sana ne getirdim” dedi muzipçe gülümseyerek kenara doğru çekildi, arkasında boyunun hizasında eski devirlere özgü işlemeli antika bir el aynası nazlı nazlı salınıyordu. Yov ona bakarak Nez’in önüne kadar zihniyle sürükledi.
Nez aynaya beş saniye kadar aval aval baktı!
Başının üzerindeki açık mavi bant, aynen Yov’unki gibi mor olmuştu. Bu bantlar doğumlarından ölümlerine kadar derilerinin üzerinde sabit olarak dururlar ve kişinin olgunluk titreşimlerine göre renk alırlardı. Evet görünüşe göre o da artık bir gözetmen olmuştu, hem de bir daha geri dönüşü olmayacak bir şekilde.
“A a ama nasıl oldu bu?” dedi kekeleyerek “ben kurmacada başarısız oldum”
“Kim demiş?”
“Beennn… Her şey birbirine girdi, üstelik Orionlu vardı, benim kurmacamda ne yapıyordu bilemiyorum”
“Senin gibi canlandırma yapıyordu herhalde” dedi sakin sakin.
“Fakat bir şey anlayamıyorum, kimi canlandırıyordu ve neden?”
“Eğer canlandırma kurallarını iyi öğrenmiş olsaydın şimdi bu kadar şaşırmayacaktın. Tarih içinde, pozitif bir varlık bir kurmacanın içinde canlandırma yaparsa, bu negatif canlandırma hakkı doğurur. Her şey karşılıklıdır, birbiriyle bağlantılıdır. Başka türlü dengede kalınamazdı değil mi?”
“Haklısın galiba. Tamam bunu unutmuş olabilirim ama kurmaca yine de başarısızdı, bu bandı hak etmiyorum bence.”
“Tatlım, bu ne senin ne de kimsenin kararı ile olmuyor, bunu biliyorsun. Titreşimin yükseldi, bu otomatik işler sen de pekala biliyorsun.”
“Ama neden? Neyi iyi yaptım?”
“Evet kurmaca pek iyi değildi, çünkü canlandırma yapman karşıt canlandırmaya sebep oldu, işler karıştı ama sanırım frekansını yükselten de bu hikaye değildi zaten”
“Neymiş peki?” diye göz kapaksız gözlerini kıstı
“Dönüşte çıkış kapısında düşündüklerin”
“Bilmece gibi konuşmaya başladın Yov, cinsiyetin karakterini değiştirmedi” diye mızıklandı
“Senin de erişkinliğin şımarıklığını etkilemedi” diye güldü
“Eeee…” dedi Nez sabırsızlıkla
“Orionlunun durumuna üzüldüğün an…” duraksadı “onun için sevgi ve anlayış duyduğun içindi ve bu pozitif kutbiyetini arttırdı. İşte olay bu kadar basit küçüğüm.”
“Ama başka ne yapabilirdim ki? Onun bahçedeki durumunu ve çektiği acıyı düşünsene”
“Sen başka bir şey yapamazdın; çünkü senin gelişimin bu yoldaydı. Ama bir başkası kurmacasını berbat ettiği için ona kızabilirdi…”
“Ve o zaman da kutbiyeti düşerdi… Anlıyorummm…” Dedi
“Artık benden kurtuluyorsun” dedi Yov şakacıktan bir serzenişle
“Evet… Artık başka bir bebe verirler sana, onun kafasını şişirirsin” dedi şakayı devam ettirerek
“Yanılıyorsun, o bebeyi sana verecekler artık. Benim gözetmenlik periyodum seninle sona erdi”
“Aaaa… Öyle mi? Asıl ben seni tebrik etmeliyim o zaman. Desene artık kurmaca dersi vermeye başlıyorsun? Off off yazık o zavallı çocuklara, kim bilir ne çeşit çetrefil bilmeceler hazırlarsın sen”
“Güvenin için teşekkürler bebeğim… Pardon genç arkadaşım”
“İyi ama ben sana bir şey anlatmadan sen düşündüklerimi nereden biliyordun? Çıkış kapısında yani”
“Sen gittiğinden beri dönüşünü bekliyordum aşağıda. Senin ödevin benim de ödevimdi, hala bunu anlamadın mı? Ancak kendi basamağımıza birini çekebildiğimizde, bir basamak yukarı çıkabiliriz.”