Çağımızın en büyük hastalığı değer yargılarının yitimidir. Günümüz toplumunda iletişim ve tüketim o kadar hızlanmıştırki, insanlarda buna bağlı olarak kitlesel uyumlar göstermişlerdir. Ve işin ilginç yanı herkes bundan şikayetçidir ama herkes içinde barındırmaktadır. Herkesin rahatsız olduğu bu durumun sürmesi ve gitgide benimsenmesinin sebepleri ne olabilir.
Birincisi çağımızın tüketim toplumu olması. Hergün tüketim üzerine o kadar şatafatlı gösterimler vardırki, insanlar artık tüketmek için yaşar hale gelmiştir. Bu tüketim neleri kapsar peki. Öncelikle yemek, giyim, lüks ama bunlardan daha önemlisi zaman, düşünce ve duygular hatta ilişkiler. İlk kısım bizi çok ilgilendirmiyor. Ama otomatik ikinci kısmı doğuruyor. Herkes ilişkilerin ve duyguların ne kadar yapaylaştığından şikayetçi olurken, kendilerinin yapaylaştığınında farkına varamıyorlar. Asıl acı olan kısım kendilerininde öyle olduğunu farkettiğinde oluyor. Bir insan sevgi üretmeyi bilmiyorsa tüketmeyi tercih ediyor demektir. Çünkü tüketmek çok daha kolaydır. Zor olan üretmektir. Yapmaktır.
Şikayet ederken aynaya bakmanızı öneririm. Göreceksinizki sizinde şikayet ettiğiniz fertlerden bir farkınız yoktur.