"cahillerle girdiğim bütün tartışmaları kaybettim" Ebu Hanifi...

Bir gün tuvaletteydim. Kabız mı oldum ne uzun sürmüş olmalı, dışardan bir arkadaşın sesi: "Ucuna bas da kalkıver"... "scheiss drauf" da böyle bir şey olmalı:)

Haklısın aram. Bu nokta benim de zaman zaman sabır çatlatanlara karşı kendime sorduğum bir soru. Bir çok tartışmada tartışmayı bir sonuca bağlamadan "arif olan anlar" deyip bırakıyoruz. Bir yandan şahmaranın ocağına incir dikmek isterken...

Bu bilgisayarın başında gözlerim 2.5 oldu... Kolumdaki de 0.3 olmuş... Ellerimin ucuna tıklayıp kalkacağım artık... Dışardaki hayatı kaçırma noktasına geliyoruz...

Kendi kendime yeterlilik önergesi verip salt çoğunlukla kazanarak kalktığım tartışmalar var, kaybettiklerim var... Ama yaşam neyi sonuna değin götürmeye izin veriyor ki? Kendince yeterli gördüğün noktada bırakmak en iyisi belki de... Kendini senden çalmasına, seni yaşamdan koparmasına izin vermeden... İyi geceler:)

Felsefi tartışmalarda yada sosyal bilimler alanlarındaki tartışmalarda bir durma noktası olası değildir sanıyorum. Belki pratik,bu tartışmayı durdurabilir.Nasıl bir pratik bilemiyorum..
Tartışmanın en az hatta nerdeyse olmadığı tek alan matematiktir.Çünkü kanıtlamalar üzerinden ilerler.Olgusal bilimlerdede tartışma az olur yada en azından kısa vadede sonuçlanır.Felsefe alanına giren tartışmalarda açıkçası ben hiç iyimser değilimdir.Sanıyorum kanıt ve deney eksikliği olsa gerek bu tartışmaları kendi üzerine tekrar tekrar gönderen ve içinden çıkılamaz bir hal aldıran.Ve birde dil var.

Bu konu için gamaro'nun daha önce açtığı bir başlığı incelememiz gerekiyor.

Ä°kna oluÅŸ

Çünkü ikna olmadan veya ikna etmeden durmak zor. :)

xenix