Sevgili Agnia, yemeklerini özledim. Hele şu meşhur meksika büyücü yemeğini (adı neydi onun).

Sevgili agnia ben de, yemek pişirirken gereken malzemeleri koyar dengeli biçimde pişmesini beklerim. Piştikten sonra biraz dinlendiririm ve hep derler bu kadar özentisiz yaptığın yemeklere bu lezzeti nasıl veriyorsun diye. Her zaman diliminin şartlarına uygun yemek hazırlayabilirim. Örneğin param yok malzemem kıt ise, ne var ne yok yemeği pişiririm. ve süper olur. Yemeklerin Kendini ifade etmesine fırsat tanıyorum )))

Büyücü yemeği mi? Büyücü olamadık, bari yemeğini yiyelim. Neden seminer sonrası tadımlık bir açıkbüfe yapmıyoruz...

Sevgili agnia, an da yaşamak bu olmalı. Hiç hesapsız, kaygısız, öylece var etmek, var ederken varlığını bilmek ve var olmanın güzelliklerini yaşamak.

An da yaşayan insanların mutfak halleri.

Teşekürler agnia, içim ısındı. ( ne demekse ) :))

""Yemek pişirilmesi: İnsanın yaratıcılık ve vizyon kabiliyeti ve bunun işletim mekanizmasını ele verir.""

düzenli yemek pişirmiyorum. düzenli acıkmıyorum. acıkma sinyallerimi çok ciddiye aldığım söylenemez. bu nedenle bazen yemeyi unutabiliyorum. unutuşumun farkına varmamı bedenim sağlıyor. işte o zaman mutlaka bir şeyler yiyorum. pişirmekle uğraşadabilirim hazır bir şeyler aladabilirim. o anki duruma göre hareket ediyorum. canım ne istiyorsa o... zaman farketmiyor. sürenin uzunluğu kısalığı farketmiyor.
ama bazen de öyle krizlerim tutuyorki gözüm hiçbir şey görmüyor. etraftaki hiçbir şeyle ilgilenmiyorum. tek odağım yemek yemek. o esnada yemeğim konusunda bencil oluyorum. bir sınırım var. o sınıra gelene kadar kimseyle paylaşmayı düşünmem mümkün değil o yemeği... ama o sınıra geldim mi gevşiyorum. artık paylaşabilirim.
bi de şöyle durumlarım oluyor. mesela hiç alakam yokken içli köfte yapmıştım. 8 saat süren keyifli bir macera :)) özellikle hiç bilmeyen biri için zor olduğu söylenmişti. ama uzak diyarlardan gelen sevdiceğim çok istemişti yemeyi... sanırım tetikleyen buydu. o istedi diye yapmıştım. hatta tam ifade şöyle olmalı... o sadece bu yemeği çok özlediğini söylemişti ben de ona hiç beklemediği o yemeği ona sunarak sürpriz yapmıştım.

hocam benim durum nedir? :)
var mı umut? :)))

Güzel anlatmışsınız hepiniz, bence kendi kişiliğinizin kısmi yorumlarını da çıkarabilirsiniz bu anlatımlardan :)
Bu arada bi meksika yemeği yapıyormuydum ben? :)

Agnia hala Fethiye'deyseniz Portakal Güneşli bir gün sizinle olsun...uykulardan ve yıldızlardan yapılmış köpükleriyle pırıl pırıl bir deniz ve masmavi gökyüzü eşliğinde.....buralarda olduğunuz-olduğum bir gün bir kahve içmek dileği ile yazınızın bana anımsatıp düşündürdüklerini yazmak istiyorum:

"insanları gerçekten onların kendilerini bile tanıyamayacağı (Zihin engeli sebebiyle) denli yalın bir şekilde ele veren gündelik basit davranışları olduğunu keşfetmiştim. "

cümleniz ve keşfiniz bana bir öykümde yazdığım ve keşfim olan cümleyi anımsattı ve o cümle şöyleydi "Büyük cevaplara ihtiyaç yoktur…büyük soruların yanıtları çoğu kez küçük sıradan ve olağan tekrarlı bir harekette gizlidir…. keşfinize keşfimle katılıyorum.

"İşte ben, insanın kendini yukarda bahsettiğim günlük basit edimlerini gözleyerek (ya da bir başkası onu farkında olmadan videoya çekebilir) en yalın biçimde deşifre edebileceğini iddia ediyorum.
"

iddianıza benzer bir iddiada da PoP Art'ın en önemli temsilcilerinden ve neredeyse ikonu olan Andy Warhol'dan gelir: Andy Warhol 'Empire' ve 'Sleep (uyku)' isimli iki deneysel uzun film çekmiştir. Bu filmlerden 'Empire' 8 saat sürer ve yapımı, Empire State Building'in karşısına konulmuş bir kameranın 8 saat boyunca sabit bir noktada çalıştırılmasıyla gerçekleşmiştir. 'Sleep'in konsepti de buna benzer. Uyumakta olan birinin 6 saatlik uykusunu görüntülüyordu. Warhol, kendisiyle yapılan bir röportajda 'Birisinin yazdığı kitabı okumaktansa, kendine iç çamaşır alışını seyretmeyi tercih ederim' demişti. Yazınızın ana karakteri bana bu düşünsel akrabalık-arkadaşlığı çağrıştırdı.

"çok beğeni alırdı bu yemekler ve çoğu kez tarif istenirdi ve tabi bunu yapabilmem pek mümkün olmazdı. Zaten o yemeği ben ya da başkası çok beğenip tekrarlamamı istediklerinde de yapamazdım. Çünkü içinde ne var ne yok hatırlayamadığım gibi, “yeterince” kısmını tarif etmek hiç mümkün değil! Bu yemeklerin hepsi tek seferliktir.

"

büyük bir doğallıkla neredeyse sanatın tanımlarından birini (tekrarlanamaz ve özgün oluşunu)yapmışsınız:) burada yemek yapmanın sanat olabileceği düşüncesinden bahsetmiyorum ancak yaratıcı düşünce gerektirdiği açık .Sanırım resmimi beğenen ve detay isteyen biriyle karşı karşıya kaldığımda sorularını yanıtlarken asla tarif edilemeyecek ve ölçüsü reelde olmayan "yeterince" ile taşıdığı benzerlik böyle düşünmeme neden oldu hal böyleyken esrarlı yemeklerinize ve burada paylaştığınız kinetik bir armoni de içeren mutfak etkinliklerinize, yemeklerinize "dolapta ne varsa yemekleri" yerine "yaratıcı düşünce ve gastronomi etkinlikleri ve benliğe dönüş" :)gibi bir isim vermeniz bence daha gerçekçi olur:) sevgiyle Marsseh (böyle bir mektup gibi bitirmek istedim işte)

Paella diyesim geliyor ama tam emin değilim. Nerenindi o yemek?

"yaratıcı düşünce ve gastronomi etkinlikleri ve benliğe dönüş"
Aman tanrım! Kırk yıl düşünsem ben böyle bir ismi bulamam işte :) İşte birbirimize muhtaçlığımız (çaresizlik değil zenginleşme anlamında) tam da böyle bir şey. Harika bir açıklama yapmışsın sevgili Marsseh ve önümüzdeki hafta içinde ya da bir sonrakinde buluşalım derim.

Sevgili Sonsuz, evet sen paellayı kastediyorsun ama sanırım onun menşei uzak doğu imiş. Yeri gelmişken bunun da minik hikayesini anlatayım:
Otelcilikyaptığım dönemde pek iştahlı ve her yaptığıma tapınan bir ingiliz çift vardı (nerdeyse aynı yazda 3 kez geliyorlardı!), otelden hiç çıkmayan aslında otel sahipleri için bulunmaz bir müşteriydiler, çünkü yanlarınnda en az bi kaç çifti daha organize ediyorlar ve sürekli otel içi harcama yapıyorlardı. Neyse işte ben bu adamcağızı özel bir yemekle ödüllendirmek istiyordum. O ara otelde bırakılmış yabancı bir mecmuada paella tabağı diye tam sayfa birresim gördüm (başka hiç bi açıklama yoktu).
Tabağın görünüşü hoşuma gitti (beni çağırdı). Daha önce hiç görüp tatmadığım ve içeriğini bilmediğim bu yemeği pişirmeye karar verdim!
Resimden seçtiğim malzemeler ve kendim şunlar böyle bi yemekte mutlaka olur dediklerim ile ilk denememi yaptım ve bu gurme çifte sundum. Öyle bi infial oldu ki aman allah! Yani beklenmedik biçimde beğenildi. Pahada ağır (kaloride de)olduğu için otelin en pahalı yemeği haline geldi. Ünü günden güne arttı. Bi gün uzak doğudan gelen bir müşteriye talepleri doğrultusunda bu yemeği pişirmek gerekti. Tabi ben pişirdiğim şeyin -uyduruk- olduğunu biliyorum ve nihayetinde onu tanıyan birileri ne diyecek merak içindeyim. Bu çift önce tabakları yıkanmış gibi silip süpürdü cve sorum üzerine şöyle dediler:
"Eh evet orjinaline akraba denilebilir ve fakat ondan daha güzeldi"

:)))

Bu taşıdığı enerji miktarı gereği kışın yenmesi uygun bi yemek, ölmezde sağ kalırsak yapalım da yiyelim inşallah Ufukcuğum.:)

:) önümüzdeki bir hafta benim için de zor ama yaklaşık 10 gün sonra ben ararım sizi:) (zira yeni numaram sanırım sizde yok fakat değişmediyse sizinki bende mevcut) çoğu kez durduk yerde anımsıyorum sizi e buralara da gelmiyorsunuz en güzeli yaz günü bile sıcacık bir kahve :)

şu japon müşteriye gelince eminim ülkesine döndüğünde yemek yapan biriyse ya da yemek yapan birine anlata anlata, karışa karışa yemeğin aslını kendileri de unutmuş ve en az bir koku kadar uçucu saydığım bir tat peşinde helak olmuşlardır-güzel ve içrek bir kitap konusu olabilirdi ne dersiniz hafif bir mistik sarhoşluk ya da kabala da sızsa içine-çok fenayım çok iyi ki vaktim yok:)

ben de şöyle dediğimi hatırlıyorum "yemeğin neye ihtiyacı olduğunu ve o "yeterince" yi çok iyi dinlemek ve anlamak gerekiyor" öte yandan sanırım bir yaptığını bir daha yapabilene aşçı deniyor ve onlar "yaratılmış düşünceyi kalite ile korumakla görevli kişiler" olabilirler:) bize gelince çoklukla deneyim ve düşünce akışı ve mutfakta baharatlı....en kısa zamanda görüşmek dileği ile

marsseh

PS: buldum neden size mektuplu sonlar yazdığımı evet buldum! çok uzun zamandır yoksunuz ya..çook uzağa gidecek bir mektup algısı bu sanal online oluşla...

Tamam o halde ben aramanı bekleyeceğim :)
Sanırım internetteki total saatimi doldurmak üzereyim (çok dolu kullandım önceleri), bu sebeple artık fazla bi yerlere dahil olamıyorum. Bakalım bundan sonra ne gelecek? Aklıma bişeyler geliyo ama beklentiye girmeyeyim şimdi, ucu açık olsun :))
Sevgi ve selamlar