Doğaya acıktım
kırlara çıktım
ekinler biçilmiş
sofralarınıza doğru yola çıkmış sarı başaklar
dökülenlerle uğraşmakta karıncalar
kenarda köşede bir kaçı kalmışsa da
göçü sarmış kır çiçekleri seneye
dere boyu yarpuzlar baş döndürücü/ suya güveniyorlar
yaşam akıyor yeşilin dallarından
mavileşmiş kara dağlar arından
hiç meyvesi olmayan da yetişiyor alçak gönüllü gölgesiyle buyur ediyor insanı
ve böylesi bir gölgede savruluyor, son sigaranın dumanı
ve bir duman zerresine binip de nasıl havalandığımı anlamaya çalışıyorum...

Bir yağmur yağsa da
anızlarda duysam kokunu
yürümek istiyorum
bildim de ne oldu
bilmesem de olur sonunu
taşıyamıyorum artık koparsınlar başımı gövdemden
ayırma kolumdan kolunu
tanrım ol ey çocuk yanına al bu kulunu
bu dağlar şu gökyüzü
bu yeşil şu mavi
ağlasın kalsın ardımdan...

Yağmursuz da olsa yürüdüm anızlardan
duyduğum hangi sesti acaba
çıtırtılardan
biliyor musun
yağmur geldi
bir'azdan...