Şu an dışarıdan gelecek hiç bir saldırıdan korkmuyorum! İçeriden geleceklere de hazırım... O denli sağlam, yıkılmaz hissediyorum kendimi...

Bir saat sonra, bir gün sonra, bir hafta sonra, hatta bir dakika sonra ne hissederim bilemiyorum. Ama şu an çok güçlü olduğumu biliyorum...

İçimde bir "başarı atölyesi" oluşturdum. Henüz tam olarak çalışmaları bitmedi, açılış yapamadık. Açıldığında hepiniz davetlisiniz :)))

Kendime ve yaşama biçimime hatta düşüncelerimin her cm2 sine, eğitim vereceğim. Eğitilmemiş, elden geçmemiş hiçbir duygum, hiçbir hücrem kalmayacak.

Bunu neden mi yapacağım? Sıradanlıkların, insanı ezen dokunuşları olur ya hani, kendini değersiz hissedersin, lakin bunu kimseye belli edemezsin. Evet, evet belli edemezsin! Ezikliğini, güçsüz olduğunu göstermekten korkarsın. Hani aslında, bir halta yaramayan benliğin karşısında, ısrarla insanlara tepeden bakmaya çalışır, kendini bir halt sanarsın ya!

İşte bu sıradanlıklardan bahsediyorum... Bu ezici güçten kurtulmaya çabalayan insanlara, "evet başarabiliriz" cümlesinin doğruluğunu kanıtlamaya gönüllü olmaktan, kurmaya çabalıyorum "Başarı atölyesi" ni içime...

Geçenlerde yeniden kavga ettik düşümdeki sevgilimle... Olduğu gibi aktarıyorum yazıya döküyorum ona söylediğim sözleri...

Örnek olmak istemiyorum kimseye yaşadıklarımızla, zaten negatif olandan örnek olmaz. Olsa olsa ibret olur değil mi ama? Bu yılki birbirinle kırıştırıp, duyguları buruşturup çöpe atma ödülünü kesin biz alırız. Evet, evet bu saçma ödülü bize verirler kesin. Hatta ben "salaklığın daniskası" jüri özel ödülüne de aday olabilirim, seni anlamayan birine halen bir şeyleri anlatmaya çabaladığım için. Kesin! Kendime nasıl kızdığımı anlatamam. Bu kadar saçmalığın bir araya toplandığını fark edememekten... Aşkın gözü kör derler de bu aşkın gözü de yok, dili de, kulağı da...

Neyse...

Belki de iki iyi dost olacaktık... Ama artık dost olma trenini de kaçırdık hayvani arzularımız yüzünden... Son olarak "aferin bize" diyorum...

Bravoooo diyorum...

BaÅŸka da birÅŸey demiyorum...

Mümkünse sen de deme emi?

Ayşe ÖZEN