Kayık gönüllü bu kadın, sağa dönse afallar sola dönse titrer içi. Saklayamaz yanındakileri. Hesabı kitabı yoktur , izinden ayrıldığı yol bulur onu dalgalarda. Kimi zaman bir martı izi öldürücü feryat eden martı sevindirici ümit eker kulaklarına. Gözleri boşluğa salınan bir kilim ağırlığında. Saklayın beni uçsuz bucaksız devirlere, neye baktıysam erimiş çoktan.İki adım yolda nefessiz kalan aşıklar gibi kollarım uyuşuyor. İşte bu cehennemin anahtarını sakladım, başka çiçekler yanmasın diye.