bu yazıda yazanlar gerçekten düşündükleriniz mi? çok üzüldüm okuyunca....lütfen kendinize özsaygınızı tazeleyecek işlerle meşgul olun bir süre...serzenişte "kötü hiçbir şey yapmasam da bunları neden hak ettim" benzeri bir ifade var ve bu cümleyi kuruyorsanız zaten kötü değilsinizdir.

insanlara gülümsemek istemiyorsanız gülümsemeyin, ancak gülümseyen bir yüzü "sırıtan bir surata" indirgemeyin, kocaman gülümseyip sevdiğiniz insana ya da hiç tanımadığınız, dolayısı ile nefret de edemeyeceğiniz insana açın içinizin pencerelerini içeriye biraz hava, güneş, gökyüzü, mavi, çocuk sesleri, yaşam telaşı, çiçek kokusu, yaz sıcağı, serin bir içecek, şans oyunu dağıtan adamın sesi, henüz sulanmış toprağın kokusu, biraz topuk sesi, biraz kahkaha dolsun.....gezegen cömerttir ve siz filmin yapımcı-yönetmeni yani kamera arkasındaki kişisiniz belki de...aktörleri, sahne ve planları ve replikleri seçip iyi bir montajla mutlu bir yaşamak çıkartın kendinize, ölmeden önce oscar'ını ya da altın portakal'ını vereceğiniz filminizle.....

marsseh: yaşam telaşı demişken, seni seviyorum GökyüzüM

Tarif ettiğiniz durum gerçekten de üzüntü verici..Gücümüzün yetmeyeceği şeyler her zaman var olacak hayatta, ama hiçbir zaman çaresiz değiliz, çünkü her zaman yapabileceğimiz birşeyler de vardır. Umutsuzluğunuz sizi korkutmasın, bunu farkındalığa çevirin ve eksik olanı bulmayı deneyin..En iyi dileklerimle..

yazdıklarınız benim iç dünyamı anlatıyor sanki ama benim sebebim var hemde çok acı bir sebep.aslında acımı unutmak adına burdayım biraz olsun havam dağılsın artık aynı boşlukta dönüp durmayayım diye.ama olmuyor benim acım başka türlüsünden evlat acısı .kızıma duyduğum özlem giderek artıyor dayanamadığımı hissediyorum zaman zaman.sanki tüm bildiklerim ,okuduklarım,yaşadıklarım silinmiş gibi hissediyorum.hepsini unuttum sanki canım kızımın yüzünü bile anımsamaya çalışıyorum ama nafile sadece resimleri geliyor aklıma .offfff!neyse daha fazla yazmak içimden gelmiyor.ben sadece bu aralar fazla dağıldım toparlanmak için yardımlarınıza ve desteklerini ihtiyacım var.aranızda aslında fazla yeni sayılmam ama üye olacak cesareti ancak buldum diyebilirim.siyasetten uzak,polemiklerden uzak ,sadece felsefeyle ilgili, hoşğörülü olarak benimsedim siteyi.ama son zamanlarda açasım gelmiyordu.zaten yeterince doluyum birde ben yorum katmak istemedim yazılanlara.zaten gereken cevabı veren arkadaşlar var.onlara şimdiden teşekkürler.xenix ,gamaro...vede diğerlerinden bahsediyorum.tabii beni de aralarına alma lütfunda bulunurlar mı?bilemiyorum. selamlar.

Başınız sağolsun sevgili wikican..Sabır ve sağlık diliyorum size..ve hoşgeldiniz

öncelikle hoş bulduk.iyi niyetleriniz için teşekkür ederim.umarım sizler benden bende sizlerden memnun olarak devam ederiz yazılarımıza.

benim anlamaya çalıştığım kuantumun özü madem soru sormaktan geçiyorsa neden tanrı beni babamdan sonra dünyaya getirtdiriyorda kızımı benden önce dünyadan alıyor.bunun bir sıralaması varmı?neden insanlar doğma sıralarına göre bu dünyadan göçmezler.ne olur saçmaladıysam affedin ama bu na benzer soruların düşüncelerimi istila etmesine engel olamıyorum.henüz kitabınızı okuyamadım ama eğer ismini kuantum fiziği ve tasavvvuf koyduysanız buna istinaden bende merak ederek soruyorum .lütfen beni aydınlatın .saygılar.

Bu filmin yönetmeni, senaryo yazarı, oyuncusu, vs. her şeyi sensin. Filmin farklı yanı şu; vizyona girmiyor, anlık çekilip makaralar çöpe atılıyor. Kalan tek şey; andaki çekimi daha kaliteli yapmana yarayacak olan deneyim.
Diğer türlü düşünüldüğünde kendini suçlamana neden olacak bir şey yok. Hatta öylesi daha kolay. Senaryonun tamamından, bitmiş halinin neye beneyecek olduğndan haberi olmayan bir oyuncunun herhangi bir sorumluluğu olabilir mi?
Kolayı sevmiyorsanız; anlık film çekimlerinizde başarılar dilerim...