Sibel AtasoyBen önemli bir insanım!
"Ben önemli değilim, sen de değilsin, kimse değil!"
Yukarıdaki özdeyiş (!) Toruk Makto'ya ait. Face'de öyle yazmış; ben de aşağıdaki yorumu ekledim:
"Hayır ben buna katılmıyorum; ben önemliyim. Ciddi söylüyorum.
"Çok sevdiğim bir söz var, kimin söylediğini hatırlamıyorum şimdi; tanrıya sesleniyor: "Eğer beni yaratmasaydın, seni tanıyamayacaktım. Senin de kendini tanıtmak için beni yaratmaya ihtiyacın vardı."
"Sadece bu değil tabii.. Örneğin herkes gibi resim yapmasına rağmen Van Gogh bir tanedir; ben de öyleyim. Herkes aşkı anlatır, ama ben de kendimce anlatırım."
Aşkı benim gibi anlatan biri gelmeliydi bu dünyaya yani. Ben olmasam aşk eksik kalacaktı. Ne kadar aşk bir okyanus, ben bir damla da olsam bu böyle...
Ve yine çok sevdğim bir söz: Eğer sen varsın diye birileri mutlu oluyorsa bu dünyada, boşa yaşamıyorsun demektir. (Bu birilerine hayvanları, bitkileri de katabiliriz.)
Bu yüzden ben önemliyim Torukcuğum.
»
- Kaplumbağa ağ günlüğü
Yazıcı-dostu sürüm
Arkadaşına gönder- 1058 defa okundu
Özelsem öenmliyimdir
"Özelsin, ama önemli değilsin" diyor Toruk benim bu yorumuma. Özelsem eğer, aynı zamanda önemliyimdir de. Tüm özelller önemlidir; çünkü özel sıradan değildir; iyi ya da kötü sıradışıdır.
Sonrasında da bir şeyler
Sonrasında da bir şeyler yazmıştım Kaplumbağa. :) Benim facede hafıza kaybı olduğundan yorumu orjinal haliyle paste edemiyorum ama yeniden yazayım;
Hani sen "ben giderim" demiştin. "Ver elini halikarnas" isimli başlıkta olmalı. İstanbul, özel ve güzeldi ama önemli olsaydı senin için gidemezdin...
Bu arada bu özdeyiş
Bu arada bu özdeyiş şahsıma ait değil. Sanırım "Nagual ile karşılaşma" isimli kitabın bir yerlerinde geçiyordu.. Şimdi karıştırdım bulamadım. :) Belki de bu şekilde geçmiyor da bu şekle ben soktum. Her neyse, şekil değilse bile özü bana ait değil.
Sen hem önemlisin hemde
Sen hem önemlisin hemde önemsiz:)))
bana can yücel'in aşağıdaki yazısını anımsattınız....
O OLMAZSA YAÅžAYAMAM
O olmazsa yaÅŸayamam
O olmazsa yaÅŸayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin iÅŸte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle O daha az sever seni,
Senin O'nu sevdiÄŸinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
Ä°lle de bir ÅŸeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın.
Ucundan tutarak...
Bence de
Subjektif bakışlarda her zaman biri, bişey, bi yer diğerlerinden daha önemlidir.
xenix
Yeni yorum gönder