Çok doğru. Bu yazı yazıldıktan yüzlerce yıl sonra bile kölelik tanrı tarafından kaldırılmamıştır. Tanrının şahitliğinde köle ticaretinin hukuku bile yapılmıştır.

İnanmazsınız ama bu dinin hala inanırları vardır.

xenix

demokrarsi krallıkdan daha iyidir diyorlar , böyle söylemek güzel tabi, ama ispat nasıl eder insan, ispatlayabilirmisniz?

krallıkta kralı tanrının seçtiği düşünülüyordu, demokraside "kralı" sen seçtiğini zannediyorsun. ikisinde de bir yanılgı durumu. ispatlayacaklar bunu göz önüne alsın

Konu tatlanmış...

Bu sabah ben de demokrasinin doğuştan sakat olduğu bir yeri var, bu neresidir, diye düşündüm...
Lenin, demokrasinin de bir diktatörlük olduğunu söyler.
Russel, diktatörlüğe karşı verilen hak mücadelelerinin, demokrasiyi oluşturduğunu söyler. Russel'a göre demokrasinin, "EyiLEŞTİRİLMİŞ diktatörlük" olduğunu söyleyebiliriz.

Bir düşünür de "Demokrasi insanları sayar, halbuki onları tartmak gerekir." der... İşte "tartma" noktasında da işler değişiyor. İnsanlar "kilolarına"(?) göre sınıflandırılmaya başlıyor ve ozaman demokrasi, demokrasi olmaktan çıkıyor. Ancak "tartmak" da doğru ve gerekli! İnsanların "nicelikleri" sayılabilir, "nitelikleri" ve nitelikleri nedeniyle sahip oldukları "önemin" ise, "tartılması" gerekir. Acı olan şudur ki; bunu tartacak bir terazisi de yoktur toplumun. Sosyal pratik tek terazi gibi görünse de, o da bazen doğru, bazen eğri tartıyor. Arslanı kediler boğuyor bu yüzden kimileyin... İnsan bu paradoksuna razı olmalı mı?!...

Lenin bir de şu soruyu sorar; "Demokrasi, hangi sınıf için demokrasi?"
Kapitalist toplumdaki demokrasinin "burjuva diktatörlüğü" olduğunu söyler ve karşılığında önerdiği sosyalist demokrasinin de proleterya diktatörlüğü olduğunu söyler. Ve en sonunda gerçek demokrasinin, demokrasizlik ile mümkün olabileceğini söyler. Bunun da ta ki, sınıfların yok olduğu, sosyalizmin üst aşamasında, kafa ile kol emeği arasındaki farkın kalktığı, komünist toplumda olabileceğini öngürür...

25 Yılı aşkın bir süredir düşünüyorum bu konuyu. Demokrasinin de, sınıfların ortadan kalkmasının da, teorik olarak mümkün görünse bile, pratik olarak mümkün olmadığını ama, sınıflar arası sömürünün, zulmün ortadan kalkabileceğini, daha yaşanılır bir dünyanın olabileceğini öngörüyor ve buna ulaşılamasa bile bu düşe ulaşma yolundaki çabanın, toplumu yaşanılır bir düzen içinde tutabileceğini, bireyi özgür kılabileceğini varsayıyorum.

Hem demokrasinin hem de sınıfsız, sömürüsüz bir toplumun ve dünyanın, insanın yeryüzündeki "cenneti" olduğunu düşlüyorum. Her insan bu cenneti haketmek için kendisini düzenlediğinde, dünyadaki işimizin biteceğini düşünüyorum. Belki bu noktadan sonra insanlık, artık acıların ve ağıtların yerine, aşkın, emeğin şiirini yazabilir, bunların türkülerini söyleyebilir.

Evet demokrasinin doğuştan sakat olduğu yer, onun insanları yalnızca sayıyor olması, tartması da gerekirken, tartabilecek bir teraziden de yoksun oluşudur...

Sevgili Tosunpaşa'nın güzel sorusuna gelecek olursak, bu güne değin okuduğum "Gorki Üniversitelerinden" mezun olabilirsem, "mezuniyet tezim" bu konuda olacak... Ben günümüzdeki reel demokrasi anlayışının kırallıktan daha iyi olduğuna, krallığın da bu demokrasiden daha iyi olduğuna inanmıyorum. Çünkü Neyzen Tevfik'in dediği gibi, "eskiden sormadan asıyorlardı, şimdi sorup da asıyorlar"... Yani sonuçta asıyorlar! Bu nedenle bir vuruşta, kestirmeden ölmek belki de daha iyidir, hergün ölmekten... Ama insanlığın önünde hergün, yaşamak da öylece el sallıyor bize!... Bunu düşünelim hep beraber...

Ben diyordum var bi cevher diye bu tosunpaşa'da, gelmiş sormuş yine soracağını, eline sağlık güzel arkadaşım.

Vakit bulunca ben de birşeyler yazmak isterim, şimdilik hoşçakal ve kendine iyi bak. (Bu arada basketbol takımı iyi gidiyordur umarım, senin adına çok sevindim:)