1912 yılında British Museum’da bir kafa teşhir edildi. Altına ısmarlama yazılan nüfus 500000 yıl önce yaşayan bir insan maymun arası bir canlı yazılı idi. Bu kafa iskeletine bilim tarihinde pithdown-men adı verilir. Bu iskelet üzerinde nice ilmî konferanslar verildi, kitaplar yazıldı ve düşünceler zehirlendi. 1952 yılında bilim gelişti kemiklerin cinsleri ve eskilikleri radioaktif karbon ve Fluor analizleriyle gerçeğe yakın bilinmeye başlandı. Bu iskelette böyle bir tahlile tabi tutuldu. Sonuç tam ma’nasiyle bir skandaldı. Kafatasının üst kısmı 50 yıl önce yaşamış bir insana, alt çene ise o civarda 60 yıl önce ölen bir maymuna aittir. Olay ilim açısından tam bir rezalet bizlere ise tam bir ibrettir.

Geçen yüzyılın çılgın maddeciliği, inkâr yolunda kendini bir takım bilimsel kalıplara sokmak istedi. Bir yandan koca evren sanatını tesadüflerle yorumlamak gafleti içinde çırpınırken, insanlara da maymun cedler aradı. Bugün gerçek bilimin ışığı altında tüm bu safsatalar eridi, silindi. Fakat hâlâ kendisine memeli hayvanlardan bir ced arama yanılgısı devam edip gidiyor.

İnsanların hayvanlar sistemi içinde bir yeri olduğu iddiasıyla yola çıkanlar o gün için birçok biyolojik bilgilerden yoksundu. Bu yüzden yanlış kurgular içindeki teorilerini bilimsel kanıt gibi satmanın cakası içinde idiler.

Hâlâ çocuk beyinlerini yıkayıp yaradılışın gerçeğini saklamak isteyenlerin varlığını düşünerek bu konuyu iyice açmak istiyorum.

Atheist (inkârcı)lar insanın hayvanlardan geliştiğini ileri sürerken iki kanıt göstermek istiyorlardı.

İnsan vücudunda hayvanlardan kalan gereksiz organlar vardır!.. Buna örnek olarak apandikis bağırsağını gösteriyorlardı. Nitekim bu görüşten yola çıkarak yıllarca hasta olsun olmasın önüne gelenin apandikis bağırsağı çıkarıldı. Hâlbuki bugün anlaşıldı ki bu bağırsak alt karnın organlarının bademciği gibi önemli bir korunma merkezidir. Ayrıca geniş ölçüde salgı salarak dışkının kıvamını sağlar. Görevsiz dedikleri bu bağırsak aynı zamanda bağırsaktaki faydalı mikroların dengesini ayarlar. Zaten insan vücudunda faydasız bir organ kesinlikle yoktur. Hattâ tek görevli organ bile, sayılmayacak kadar azdır. Çoğu organlar birkaç görev yüklenmişlerdir.

Şüphesiz apandikis bağırsağı da hastalanır, görev görmek şöyle dursun vücut için zararlı hale gelir. Elbette o zaman ameliyatla gerekli tedavi yapılır.

Kendilerinin maymundan geldiğini savunanların ikinci dayanakları da insanla maymun arasında bazı ara kuşakların gelip geçtiği hayalidir. Bu savları için senelerce kemik aramışlar, bunları yine kafalarındaki taslaktan geliştirerek milyonlarca sene evveline ait nüfus kâğıtları düzenlemişlerdi. Bu konuda birkaç ilginç açıklama yapacağız.

1912 yılında British Museum’da bir kafa teşhir edildi. Altına ısmarlama yazılan nüfus 500000 yıl önce yaşayan bir insan maymun arası bir canlı yazılı idi. Bu kafa iskeletine bilim tarihinde pithdown-men adı verilir. Bu iskelet üzerinde nice ilmî konferanslar verildi, kitaplar yazıldı ve düşünceler zehirlendi. 1952 yılında bilim gelişti kemiklerin cinsleri ve eskilikleri radioaktif karbon ve Fluor analizleriyle gerçeğe yakın bilinmeye başlandı. Bu iskelette böyle bir tahlile tabi tutuldu. Sonuç tam ma’nasiyle bir skandaldı. Kafatasının üst kısmı 50 yıl önce yaşamış bir insana, alt çene ise o civarda 60 yıl önce ölen bir maymuna aittir. Olay ilim açısından tam bir rezalet bizlere ise tam bir ibrettir. İskelet çöpe atılıp tahkikat açıldı. Ne çare ki, 40 yıl bu masal nasıl yutuldu diye asıl bu iskelet için nutuk çeken sözde bilim adamlarının yüzü bile kızarmadı.

İnsanın maymundan geliştiği yolundaki iddialar sökmeyince bu kez daha garip bir iddia ile ortaya çıkıldı. "İnsan maymundan gelişmemiştir. Daha eski bir hayvandan maymunla birlikte gelişmiştir."

Yani şu demekti: Biz eskiden insanı maymunun oğlu sanıyorduk, yanılmışız kardeşi imiş. İşte gülünç saçmalıklar inadı böyle devam ediyor. Günümüzde insanı maymunla bağdaştıramamanın sebebi beyin ağırlığı sonucudur. Maymunun beyni 100–130 gr. iken, insan beyni bunun on katıdır. Halbuki birbirine yakın hayvanlarda beyin ağırlıkları 5–10 gr. fark eder. İnsanın ara nesillerinin kaybolması söz konusu değildir. Çünkü insan böyle bir hayvandan gelişseydi, 50’ye yakın ara nesil olması gerekirdi. Bunların bir ikisi tesadüfen kaybolsa kırkı kalırdı. Nitekim benzer hayvanlar arasında kaybolmuş nesiller yoktur, hiç değilse yok denecek kadar azdır.

Demek ki insanı hayvanlarla bağlayan bir örnek kesinlikle yoktur. Bu çürük hayal sökmediği içindir ki insanlara ata, yıldızlardan aranmaya başlandı. Allah’ın yüce kudretini kabul edemeyenler sanki yaratma Allah için güçmüş gibi saçma saçma tesadüf zorlamaları arar durur. Günümüzün genetik hesapları zaten Darwin teorisini perişan etmiştir. Genetik şifreler konusunda yapılan araştırmalar göstermiştir ki, bir hücreden bir solucanın gelişebilmesi için 7x10 üzeri 30 yani milyar kere milyon yıl geçmesi lazım. Bu matematik ve kesin bir gerçektir. O halde ya Allah’ın hücreden kurt geliştirdiğini kabul etme zorunluluğu vardır. Ya da Allah hücreyi, de solucanı da ayrı yaratmıştır diye inanmak gerekir. Bu gelişme hesaplarına göre insan bir maymundan gelişse tam bir trilyon yıl geçmesi lazım. Sırf genetik şifrelerdeki sıralamanın değişme yorumu açısından.

Bilim adına inkârdan vazgeçmeyenler gittikçe saçmalamaya mahkûmdur. Yeni bilimsel gerçekler karşısında canlıların yaratılışı hakkında bu dürüst tanım şöyle yapılabilir.

Evrenin büyük yaratıcısı dünyamızda bitki ve hayvan türleri yaratmıştır. Bunlar maddecilerin iddia ettikleri gibi bir rastlantı ve evrim yazgısıyla değil onun dileğiyle istediği biçimde olmuştur. Bitki türlerinde olsun (100 000 türdür) hayvan türlerinde olsun (100 000 tür) hâkim olan tablo güzellik ve sanat dizgisidir. Ne güçlüler gelişmiş, zayıflar kaybolmuştur ne tanrı yaşama becerisi olmayan bir canlı yaratıp sonra ondan vazgeçmiştir. Bu canlılar gurubuna yüz binlerce mikrop türünü de katarsanız yüz binlerce canlı tam bir ahenk ve denge içinde yaşamaktadır. Her canlı dolaylı da olsa birbirini dengeler. Nesiller birbirine dönmez tüm biyolojik çalışmalar bir türden diğerine geçişe imkân vermemiştir. Birbirine tıpatıp benzeyen mikropların hiçbiri diğer türe geçmez. Evrendeki tüm canlılar bir hikmet üzere yaratılmıştır. Hikmetsiz bir hilkat düşünülemez. Bu gerçek her ilim adamının saygıyla ikrar edeceği bilimsel bir sonuçtur. İnsanın yaratılışı ise tamamen ayrı hikmetlerle süslü bir sanat şaheseridir. Kendine maymundan ced arama yerine insanın sonsuz sırlarına eğilmek, onları aramak ve bulmak bizzat insanın kendine saygısıdır.