resim için teşekkürler sonsuz.

Elimde 'İnsanlar Arasındaki Eşitsizliğin Kaynağı' adlı kitabı var Rousseau'nun.

Hala başlayamadım.

"Saçlar.Bir santimetreden fazlası yasak. Makas. "

En çok da buna sinir olurdum. Ve babam da hep o manüel makinayla aynı şekilde keserdi saçlarımı. Yıllarca böyle yaptı. Uzatmak isterdim, az uzun olsun du ama adam hiç dinlemezdi ve anlayış göstermezdi, çünkü onun babası da yani dedem imamdı ve baskı, yasak zinciri aynen devam ettirilmeliyid. Öğretilmişti ve öğretildiği gibi olmalıydı. Belkide bu yüzden hala seviyorum uzun saçı..

Çocukluk demişsin ya Gamaro tetiklendi nevrozum:)

Boşver yabancı,nevroz iyidir.

Kendiyle barışık olmak ne demektir zaten bir türlü anlayamadım.

Ve kel kafası ay ışığında ampül gibi parlayan o müdür yardımcısına inat,Rinat Dassaev'di benim kahramanım.

Baktım muhteşem google'a meğer bir kaleciymiş Dassaev.

Eee nereden geldi bu Dassaev hayranlığı.

Zaten ilk 6 yıl ne olduysa öyle gidiyormuş psikoloji bilimine göre.:))

İlk 6 yıl..Freud'a gelip sorarmış ebeveynler.."üstad" derlermiş, "şimdi bizim çocuk, yani ne yapsak,nasıl etsek"..Umursamazmış o, ama sebebi farklıymış.

"Ne yaparsanız yapın kötü olacak" diye cevaplarmış.

Psikoloji hadi biraz,ama ben psikiyatriyi bıraktım Yabancı.Jung'u severim.En çok da son günlerini.Ve o son günlerde sorup bilemediklerini.

Şimdi sen diyorsunki bana,dön geri.Nedendi Dassaev? Bilmem.O en güzel golleri yiyen kaleciydi,belki ondan.

Çocukluk çağı algısıyla kitlenmiş bir görüntü estetiği.Formasında C.C.C.P yazardı,flaş sanki hep "patlak" kaldı.

Ben çok severdim o disiplini.siyah önlüğü de ,kocaman beyaz yakalarımı da.Saçlarımda kafamı ikiye ayıracakmış gibi sıkı bağlanırdı.Nasıl gerilirdim .Vallahi ben seviyordum .Sonra önlükler mavi oldu onlardan nefret ettim.Ortaokulda serserileştim hep o mavi önlükler yüzünden :( ne güzelde ders çalışır ödevlerimi yapardım. özgür resimler çizer marslılarla kardeş olurdum .Kırmızı atmosferde .Ah ah çok özlüyorum o zamanlarımı .Nede saftirikmişim dünyadan bi haber.Yeni diller geliştirirdim :uzaylı dili .Öyle anlaşırdım onlarla .Sonra irtibat koptu.

kişisel tarihle yüzleşirsin masallarda...
tarihini yeniden yazmak mümkün müdür bakarsın.
mümkün kılma kudreti damarlarında gezinir de gururlanırsın bazen.
ama çoğu zaman da susarsın.
susmak kabul etmek midir yoksa sessizlik erkin ta kendisi midir?

Sevmek dersen ben de severdim Tegafüle.Lakin o ayrı hikaye, Kavafis usulü biraz.

Ben ev taşıdım son günlerde,taşımaz olaydım.

Son on senedir hiç bişey yoktu gerçi,sadece pullu zarflı gerçek mektuplar.Ama çok daha eski kitaplar,fotoğraflar,onbir yaşında tuttuğum günlük,biraz ağır geldi belki. Neyse ki geçti, Lord of The Flies:)

Ve sessizlik dersen Morgana;

Benim çocukluğum, en korkunç kazaları sessizce yapmayı öğrenme zanaatıydı.Bak nasıl da şişirdim egomu,savunma mekanizması:)

Ve biraz üstüne gitsen, zaten bütün şiirler aynı şeyi itiraf eder.Ne gam ne keder,ikisini toplasan..inat eder:)

Bir daha ev mev taşıma gamaro:) Taşırsan da ''günlüğü'' görmezden gel..
Efenim yeni evinizde güle güle oturunuz:)

geçti geçti:)