son 3 taşınmam aklıma geldi okuyunca seni..
kat ve daire numaram hiç değişmedi.
bu tesadüf görüntüsü üzerinde hayli düşünmüştüm.
ama yazdığın bir cümle yeniden gözden geçirmekle ilgili bir şey fısıldadı kulağıma..
teşekkürler :)))

Her gün bir yerden göçmek
Ne iyi

Her gün bir yere
Konmak ne güzel
Bulanmadan, donmadan
Akmak ne hoş

Dünle beraber
Gitti cancağızım

Ne kadar söz varsa
Düne ait
Şimdi yeni şeyler
Söylemek lazım

Mevlana Celaleddin Rumi

Hiç

Uzun yıllar etkisinde kaldığım bir öğretinin bilge kişisi. Jiddu Krishnamurti.

Bütün kitaplarını, özellikle özgürlük, ilişki, korku, çatışme, zihin ve düşünce konulu olanlarını defalarca okudum. Her defasında hiç okumamış gibi okudum bir süre sonra. Bir gün bir konuşmasında şunların üzerinde durana kadar bırakmadım.

Çizgi film izleyen iki çocuktan örnek veriyordu.

1. Çocuk: Bir gün insanlara çok önemli şeyler anlatan biri olacağım ama beni dinlemeyecekler

2. Çocuk: Seni dinlemeyeceklerse neden anlatacaksın?

1. Çocuk: Biz peygamberler çok inatçıyızdır.

Bıraktım ve uzaklaştım. Ve sonrasında Karen Horney'i tanıdım. İyi ki bırakmışım dedim. Bir kadın Krishnamurtiden on yıl önce doğmuş ve o öğretinin anlattıklarını kendini peygamber ilan etmeden anlatıyordu ve o öğretide tanımlanan insan'ı daha gerçekçi anlatıyordu. Fakat bir sentez yapılırsa, tabi krishnanın yüklediği 'farklı bir din' empozesine kanmadan, ortaya çok iyi bir yaşam felsefesi çıkabilir.

Nasıl bir çılgınlığın içinde yaşadığımızı anlayabiliyormusunuz? Anlıyorum..

İnsanların kavramsal hapishanelerine hapsolmaları çok kolaydır.

İnsan zihni, bilme, anlama ve kontrol etme arzusu ile, kendi fikirlerini ve görüş noktalarını gerçek ile karıştırır.

O,"bu böyledir" der. "kendi yaşamınızı" ya da bir başkasının yaşamını veya davranışını her nasıl yorumlarsanız yorumlayın, O, bir düşünce yığınından başka bir şey değildir.

Düşünen zihin, yararlı ve güçlü bir alettir.. Ama, yaşamınızı tümüyle o yönettiğinde,
onun; "siz olan bilincin" sadece küçük bir veçhesi olduğunu idrak etmediğinizde; Zihin çok sınırlayıcı da olabilir.

Bu yüzden;
Sizin, düşünceden daha büyük olmanız gerekir. Zihnin sınırlayıcı kalıplarını kırmak, ancak bu bilinçle mümkündür.

Morgana, yaşadığının nasıl bir hikmeti olduğu konusunda bir fikrim yok ama yazdıklarım tekrar değerlendirerek bu konuda bir şeyler sezmeni sağladıysa; mutlu olurum :)

Kaplumbağa, konuyla alakalı, çok güzel bir şiiri paylaşmışsın. Teşekkürler.

Yabancı, en azından konuya yabancı değilsin. :) Bahsettiğin kitapları ben de okudum. Hiç okumamış gibi okuduğuna inanırım. Çünkü, ben de daha okurken, geride kalan sayfalara döndüğümde, onları okumamışım gibi hissediyorum. Böyle bir hikayeye hiç rastlamadım. Eğer gerçekten böyle bir şey söylediyse; eski zamanlarında söylemiş olmalı. Çünkü bir zamanlar, gerçektende peygamber gibiydi. İnsanlar ona kurtarıcı, öğretmen gözüyle bakıyordu. Pek ihtimal vermiyorum ama belki kendisi de bu misyonu benimsemiş olabilir. Fakat sonraları bu misyonu reddederek kendi örgütünü de dağıtması; peygamberlikle hiçbir bağının kalmadığını kanıtlar. Özellikle böyle bir rolden kaçınmakta olan birisinin, kendisini peygamber olarak tanımlaması çok saçma olur. Bir insnaın son hali ve son düşünceleri önemli olmalı. O hikayenin hangi zamanda aktarılmış olduğunu merak ettim. Bir konuşmasında; insanlara 40 yıldır bir şeyler anlattığını ama hala insanların ona gelip saçma sapan sorular sorarak onu anlamadıklarını, onu anlamadıkları için kızmadığını, çünkü birilerine bir şey veren konumunda olsaydı, asıl o zaman hayal kırıklığına uğrayacak olduğunu söylüyor. Otoriteye bağlanmayı sakıncalı gören birisinin tersini düşünmesi mümkün olamazdı. Onun hiçbir konuşmasında; farklı bir din empozesi hissetmedim. Tam tersine bütün din ve otoritelerin, bütün yolların dışında olan ve kendisi de ortaya bir yol koymayan birisidir Krishnamurti. Hatta öyle olduğu için bir ara çok kızmıştım ona. Çünkü o zamanki bana göre, elle tutulur bir şey söylemiyordu. Yol göstermiyordu. Hakikat ülkesinin yolunun olmadığını söylüyordu. Bense en iyi yolu arıyordum. Bana yol olmadığının söylenmesi hiç hoşuma gitmemişti. Daha sonra, asıl hoşuma gitmesi gereken şeyin bu olduğunu anladım. "Hakikat ülkesine giden yol yoktur" diyen birisnin farklı bir din empoze etmeye çalışması da mümkün olamaz.

Yabancı, seni anlıyorum ama bu öğretiye yabancılaşman için gerekçen güncel olmayabilir.
Karen Horney'i bayağı merak ettim. Katkın, ve bilgilendirmen için teşekkür ederim...

Statik, çok haklısın. Düşünce olmadığında berraklaşıyor. Ne kadar ilgiç. Seni oraya getiren şey, daha ileriye gitmene engel olanla aynı olabiliyor...

Alice taşan deliğine düştüğünde değil, ancak ki düşüp geri çıktığında değişir dünya.

Kelimelerin ezberlendiği bir iklimde, öğrenilen her yeni sözcük de bir başka ezberden yapılmış alıntı değil midir aslında?

Onun için ki,eski yerlere yeni gözlerle bakabilmek adına mekan değişikliğinde fayda vardır diye düşünüyorum.(Ki bu aynı zamanda "yeni birşeyler söyleyebilmek adına" diye de tercüme edilebilir.)

Kavramsal hapishane güzel betimleme.
Ama o bile aynı büyük ezberin hacimselliğinde renkli bir bahar bahçesi gibi şiirselleştirebilir kendini.
Kafiyenin ritmik etkinliğinde gözden kaçırılan o estetik hile.

Bir deliğe düşmek ve o deliğin bilinmezliğinden sağ çıkmak gereklidir.
Riskli midir derseniz eğer..elbette ki risklidir.

Tanrı bana kriz ve kaos bahşetsin ki kendimi kendime göstereyim:-)

Hiç

Yabancı, en azından konuya yabancı değilsin?

Tuhaf kokular geldi burnuma Toruk Makto. Nickim üzerinden Krishnamurtiye haksızlık yaptığımı düşünerek ya da anlamamışsan neden yargılıyorsun diye düşünmüş olarak ya da Krishnamurti öğretisini mutlak gerçeklik aldığın için bir sahiplenme geliştirmiş olduğun için de, belkide alaycı bir ironi mi yaptın.

Belkide bunlar olasılık dahilinde olan fakat bir gerçeklik barındırmayan şüphelerle ilgilidir.

Yine de ben sezgimi takip etmek zorundayım:)

Krishnamurti'den ben de çok şey öğrendim. Yinede bir din olduğunu düşünüyorum o öğretinin. Çünkü diğer bütün dinler gibi kişiye mükemmellik dayatıyor. Mükemmellik yok ki insanda. Var mı? Biz mükemmelmiyiz?

Tabi o öğretiden uzun zamandır uzaklaşmış durumda olduğum için ve yerine farklı odaklanmalar motive ettiğim için hangi cümlede ve hangi kitabında dersen çok bir şey yazamayacağım. Ancak kitapları da rafta duruyor haberin ola:))

Gamaro: Kelimelerin ezberlendiği iklim diye başlayan cümlen için: İşte buna ben diyorum ki zihinsel mastürbasyon. Yani benim bulduğum bir ifade değildir elbet ama en iyi karşılığı budur bende.

Yine de Statik ne diyecek merak ediyorum yorumunla ilgili.

Hehe senin ne kadar şüpheci biri olduğunu biliyorum. Yazdıklarımı daha eğlenceli hale getirmek için o üslubu kullandım. Seni, onu anlamamakla suçladığımı düşünseydin, bunu kendi üslubunla, çekinmeden direkt kaleme alırdın. Ben anlama - anlamama ekseninden değil, yanılsama üzerinden yola çıktım. Elde ettiğin veriler, sezgilerini başka tarafa yönlendirmiş olabilir. Sahiplenme konusunda haklı olabilirsin. Şu ana dek, karşılaştığım hiçbir öğreti beni bu kadar özgür bırakmadı. Sezgilerime hiç bu kadar önem vermedi. Kendisinin öğreti olup olmadığını bile tartışabileceğimiz bir şeye saygım, saygının da ötesinde sahiplenme olabilir. Fakat, Krishnamurti öğretisi mutlak gerçekliğin olmadığını, hakikatin sürekli yeniden keşfedilmek zorunda olan bir şey olduğunu da öğretir. Bu anlamda kendisinin de mutlak hakikat olmadığını, kendisi dile getiriyor. Onun öğretisi zaten hakikati öğretmiyor ki. Kendi kendimize nasıl bulabileceğimize dair ipuçları bile denilemeyecek yöntemler veriyor. En azından konuya yabancı değilsin derken de şunun üzerinde durmak istedim; seni şu ana dek, hep yabancı durduğun konular hakkında konuşurken gördüm. İlk defa kendine uygun, kendinle özdeşleştirebildiğin bir şeyden bahsederken görüyorum. Fakat sonunda buna da yabancılaşacak bir şeyler bulmuşsun. (bu cümleyle seni yargılıyormuyum?) Bulduğun şeylerin, yabancılaşman için yeterli ve geçerli olamdığını da dile getirdim. Belki kitapları raftan indirip, tekrar gözden geçirmek istersin.
Elindekilerin kronolijisine de dikkat edersen daha faydalı olabilir. Sait Nursi de kendisini eski sait yeni sait diye ayırır. Mevlana'nın şems öncesi ve sonrası vardır. Bir çok düşünürün değişim geçirdiği olur. Krishnamurtinin de eskisi ve yenisi var. Öğretmen olduğu ve öğretmenliği reddettiği dönemler. Elinde olan, yabancılaşmana neden olanların, öğretmen olduğu dönemlere ait bilgiler olabileceğini düşünüyorum.

Eski dönemlerinde söylediklerinden dolayı, son hallerinde bahsettiklerine küsmek doğru olur mu bilmiyorum. Belki de gerçekten öyle bir konuşması var ve belki de eski dönemlerinde değil de son dnemlerinde yaptığı bir konuşma. Öyle olduğunu sanmıyorum ama eğer öyleyse; benim de konuyu masaya yatırıp, başka gözle değerlendirmem gerekir.

Kişiye mükemmellik dayattığı kanısına nasıl vardığını merak ettim. Benim gördüğüm; kişinin bütünüyle kendinin farkında olmasını sağlamaya çalıştığı. Zaafları ve üstünlükleriyle birlikte. Bahsettiklerinin hayata geçirilmesi çok zor olduğundan, bunları gerçekleştirebilecek insanın mükemmel birisi olması gerektiği sanısı yerleşiyor insanda. Ben de çok umutsuzluğa kapılıp, çok kızdım. Fakat mükemmel olmak gerekmiyor. Basitçe algılamak, basitçe uygulamak gerekli. Basit mükemmeldir. Bu anlamda, basitlik dayatıyor dersek (dayatma olarak algılamıyorum); mükemmellik dayatıyor da diyebiliriz. Henüz aslımı(özümü) tanımadığımdan, mükemmelmiyiz değilmiyiz sorusunun yanıtını veremeyeceğim. Şunu diyebilirim; neden olmayalım?

Hiç

Ayrıca Krishnamurti şu ifadeyide kullanır:

Bunu ancak dindar bir zihin bilebilir!! Çok kuvvetli bir ihtimalle böyle bir ifde. İfade farklı olabilir ancak bahsettiği şeyin dindar bir kişi olduğundan şüphem yok.

Geçenlerde ölen bir kahin vardı. Baba vanga imiş adı. Bulgaristan uyruklu. Onun bir kehanetine göre 2167 de yeni bir din gelecekmiş. Bak bu Krishnamurtinin öğretiysiyle bağlantılı olabilir. Ben öyle seziyorum :>))