AŞKA DOKUNDUM , PARMAĞIMIN UCUYLA !....

En iyi yol , bildiğim yol benim , o yüzden uzaklaşamıyorum benden .... Biraz gitsem , akıp ,karışıp geri döndüğümde bulamazmışım gibi geliyor beni ; daha önce olduğu gibi. Bildiğim kadarını gidip , geri dönüyorum hep ,ama her seferinde biraz daha azalmış. Kalbimin içi boşalmış , her dokunuş , her duygu , boş bir mağaradaki avaz avaz çığlıklar gibi yırtıyor duvarlarını... Sorgu odasında çok kalan her ilişki sonunda suçu kabul eder biliyorum... O yüzden kalbi ,ruhu , bedeni aşkla dolu olana , verilecek boş bit vaad olur benim aşkım...Gerçekten ne olur bilmiyorum çünkü..Ne kadar severim , nasıl ,severim ,kendimden başkasını bilmiyorum . Denemedim uzun zamandır . Ben vardım , beni sevdim , bana dokundum , beni kucakladım , bana sarıldım yalnız zamanlarda. Aslında yalnızlık değil bunun adı. Hiç yalnız olmadım ki ; ben , kendim ve herkesin … olmasını istediği ben , geçirdik zamanı hep beraber . Güvensizliğim kendime hep. Yaşamadıklarımı, yaşayamadıklarımı yargılıyorum , itiraf etmeye çekindiğim umutlarım ,hayal kırıklıklarım arasında kaybolup gitti. Belki de korkuyorum , gerçeği bulup da , kaybederim , çabuk tüketirimde kalırım aklın karanlık kuyusunun en dibinde bu sefer . Ya gökyüzünü de göremezsem , aşka parmağımın ucuyla da olsa dokunamazsam bir daha diye .Oysa ne güzel anlatıyorum şiirlerimde .

Ya tırmanacaksın soğuk zirvesine aşkın ,
Ya atacaksın kendini , dipsiz kuyusuna aklın ,
Bulutlara dokunmak mı ;
Yoksa karanlığa gömülmek mi ;
Bileceksin !
Ya ayaklarının altında destek ,
Ya da yollarında köstek olacak hislerin .
Nefreti aşkın buzlarında dondurmak mı ,
Yoksa aşkı , aklın ateşinde eritmek mi ?
Bileceksin !

Evet bileceksin , ne istediğini bileceksin , inanmak yetmez. İnanmak sanmaktır . Sanmak ; bilmek ile bilmemek arasında bir yerde . İnandığını sanmak , kendini inanmaya zorlamak ,inanıyormuş gibi yapmak , ne istediğini bileni küçümsemekten başka bir şey değil mi ? Ben inanıyorum ki diye başlayan her cümlede biraz tepeden bakış yok mu ? Sen inanmaya devam et , onlar dibine kadar yaşıyor duygularını . Nefretse , nefret ediyor ; acıysa ,acı çekiyor , sevmekse seviyor ; aşk sa konu aşığım , çok seviyorum diyor.. İnanmayı seçiyorum çünkü , boşluk dolduruyorum , yaşanmışlıklarımda bulamadığım , hissedemediğin şeyleri , kararsızlığın en zirvesinde inanarak doldurmaya çalışıyorum . Hiç bilmiyorken aşkı mazeretti , inanmak . Zamanın içinde kayıp bir yerde aşk ,inanıyorum bir gün bulurum diye. ama bilsen de olmuyor işte . Bende istemez miyim sımsıkı kavramak , sarılmak , sevmek , sevilmek ama ben kendime sımsıkı sarılıyorum ..Çünkü en iyi tanıdığım kucak orası benim . Benden önce ne yapardım ben , bunu hatırlamaya çalışıyorum . Çalıştıkça boşluğa yuvarlanıyormuşum gibi oluyor ve dönüyorum kendime... Yalnız da değilim üstelik ,en iyi dostlarım yanımda , hakkında güzel hikayeler ,şarkılar yazılan efasane ; aşk ve kendim . Aşkların en güzeli , uzaktan sevmek . Evet herkesi herşeyi uzaktan seviyorum ben . O zaman istediğim şekle giriyorlar , istediğim gibi oluyorlar. Kimi gün çok aşık , kimi gün küskün oluyorum . Keyifle alıyorum yalnızlığımdan bir yudum ve yaşamak bu diyorum , sessizliğim bozulsun istemiyorum. Herkese göre kendimi kandırıyorum . Ama bilmiyorlar ben kendimle ne kadar mutluyum . Unuttum ben birçok duyguyu , hatırlamakta istemiyorum. İnanmaya zorluyorum kendimi , bildiğimin dışında başka birşeye ; mış gibi yapıyorum aslında.
Dünyada başka hiç birşey yapamadıklarından ,ancak çocuk yapmayı becerebilen , bunu da çok büyük marifetmiş gibi etrafa gösteren kadınlardan da olamadım hiçbir zaman ; yada ucundan döndüm bu saplantının . Çocuklarının varlığıyla , başka hayatlarda kendine yer açmaya çalışan yada başkalarının hayatlarını bu yolla işgal eden ve kendi egolarıyla tüm zamanı ,mekanı hayatı ve hayatları kaplamaya çalışan kadınlardan . Tek aferini de tek intikamı da anne olmak ,olan kadınlardan hiç olmadım , olamadım . Hiç evlenmemiş , hiç çocuk doğurmamış , hiç aşık olmamış gibi yapıyorum .
Hayat beni sonuna kadar destekliyor ; anne , eş ve sevgili olmak için .
Ama ben ; sadece ben olmayı seçiyorum..
Bana benden olur , her ne olursa . Başım rahat eder dilim durursa......:)

ASUDE MAKBULE
ARALIK 2009