Hesaplı "iyi" birisi olmaktansa, hesapsız "kötü" birisi olmayı tercih ederim.

Eğer bu dünyaya sınanmak için geldiysek; ne olduğumuz değil, nasıl davrandığımız önemli.

Eğer sınav varsa, sanırım "hesaplı iyi" birisi olmak daha önemli.

xenix

Hesaplı olmakdan kastım, çıkarcılıktır. Eğer cennete gitmek için iyilik yapacaksam hiç yapmam daha iyi.

İyilik varsa, çıkar mutlaka vardır ki. Yoksa iyilik olmazdı değil mi?

İlla maddi olması şart değil, mutluluk, haz, zevk, vs bunlarda birer çıkar değil midir? Dahası iyilik toplumun veya kendimizin gözünde daha fazla değer kazanmak için yapılmaz mı?

Nedir sahi iyilik yapmak...

xenix

Kendi maddi manevi çıkarlarını göz ardı ederek, sadece karşındaki insanı mutlu edebilmektir.

Bir miktar eroin verirsenizde mutlu olur. Veya bazen sigara... İyilik tanımınız çok yetersiz göründü gözüme.

Kendi manevi çıkarlarınızı nasıl göz ardı edeceksiniz birde??? Örnek alabilir miyim böyle bir iyilik yaptıysanız.

xenix

Birincisi size ben iyiliğin ne olduğunu öğretemem, ben kendi açımdan, kendi iyilik anlayışımı paylaştım. Ayrıca iyilik yaptıysam da unuttum gitti, bunlar sağda solda örnek olsun diye anlatılmaz. Özür dilerim.

Maddi manevi çıkarsız bir iyilik uydursanız da (uydurabilirseniz) dinlemek isterim.

Ben iyiliğin sizde ki tanımına karşı çıktım zaten. İyilik çıkarsız olmaz dedim, (demeye de devam ediyorum) Bunun aksini söylediğiniz için anlamaya çalışıyorum sizi.

İnsanlar çoğu zaman kendilerine zarar verici şeylerden mutlu olurlar. Bu yüzden onları mutlu etmek gerçekten iyilik mi yapmaktır sorgulamak lazım.

xenix

İlkokuldayken okuma kitabında bir hikaye vardı. hikayede ormanda yaşayan yaşlı ve fakir bir kadın vardı. Bir gün bu yaşlı kadının kapısı çalar. Kapıdaki kişi yaşlı kadından yiyecek birşeyler ister. Ancak yaşlı kadının o an için elinde sadece bir adet soağn vardır yemeğe değer. Onu verirse kendi aç kalacaktır. Herşeye rağmen aç kalacağını bile bile o sağnı verir kapısına gelene.

işte bu benim gözümde iyiliktir.

İyilikten doğan haz bile bir çıkardır. Bir arkadaşım vardı. Durmadan ben çok iyi niyetliyim deyip duruyordu. Ona dedim ki bir gün; "İyi niyet yoktur ard niyet vardır". Çok şaşırdı, itiraz etti. Ama olmaz ki bu doğru değil dedi. Peki dedim, bana iyi niyetli olduğunu düşündüğün birkaç davranışından örnek ver ben de sana ardındaki ard niyeti söyleyeyim. Birkaç örnek verdi ben de ardındaki ard niyeti açıkladım ona. Birşey diyemedi.
Eğer düşünürsek dürüstçe, her iyi niyet dediğimiz davranışımızın ardındaki ard niyeti görebiliriz.

Sn. xenix, özünde kendiniz için yaptığınız ve kendiniz için iyi olan birşeyi "iyilik" olarak nasıl adlandırabiliyorsunuz gerçekten merak ettim.
Çoğu insan anne-baba sevgisini en büyük sevgi olarak görürken ben aksini düşünüyorum, çünkü hiçbir anne-baba bir başkasının çocuğunu kendi çocuğu kadar sevmez sevemez ve bunun nedeni o çocuğun kendi çocukları olmasıdır ve içinde bencillikten başka birşey bulunmaz. Ve bencillik olmasaydı bu durumda her anne-baba her çocuğu eşit derecede severdi. En büyük, en derin sevgilerin aşkların karşılıksız oldukları doğru değilmidir?
Kendinizi ne zaman ortadan kaldırırsanız o zaman gerçekten seviyorsunuzdur veya gerçekten bir iyilik yapmışsınızdır.
Hiç sadaka, zekat, adına ne derseniz deyin hangi dine inanırsanız inanın yardıma muhtaç birine merhamet edip karşılıksız birşey vermeyen var mıdır site üyeleri içinde? Ve eğer herhangi birisi vermişse, yardım etmişse bundan ne gibi bir çıkar elde edebilecektir, yardıma muhtaç birine yardım ederken ondan nesini almayı planlamıştır?
Ve bence yaptığı herşeyde kendine bir çıkar sağlama amacında olan insanda merhametin zerresi bulunmaz.

Elbette soğanı paylaşmak varken son yiyeceğinin tamamını vermek iyilik değil, enayiliktir veya intihardır. O zaman intihar edenler en iyi insanlar bu dünyada kalan insanlarla yiyeceklerini paylaşmaktan vaz geçtikleri için.

Sevgili ömer, sadece maddi çıkar değil manevi çıkarları da katmıştım işin içine. Eğer siz bir dilenciye para verirken mutluluk satın almadığınızı, huzur hissetmediğinizi veya bunu bir sosyal borç olarak görmediğinizi veya kendinizi iyi hissettirmediğini söylüyorsanız tamam karşılıksız bir iyilik yapmışsınızdır.

Yani bir dilenciye para vermek, size kendinize dair bir ÅŸey hissettirmez mi?

xenix

Yapılan iyilik karşısında alınan karşılık tabiki de sadece maddi olarak düşünülmemeli.
Yapılan yardımdan sonra insanın kendini mutlu hissetmesi, kendini üstün görmesi, böbürlenmesi, etrafındakilere anlatarak kendisi hakkındaki düşünceleri değiştirmeye çalışması vs. de bir karşılıktır. Farkındaysanız bütün bunların içinde yine kendine fayda var, hiçbirinde zarar yok. Ve nitekim bazen insanlar kendi zararları pahasına bir başkasına iyilik yaparlar.
Konu sadece manevi fayda ise, dini inancınızı bilemem ama genel olarak müslümanlıktan örnek vermek gerekirse, insanın yaptığı iyilik neticesinde cennete gitme çabası tam bir ikiyüzlülüktür. Yapılan yardım "aslında ben iyi değilim ve bunu yapmazdım ama sırf cennete gidebilmek için yapıyorum" demekten başka nedir?
Saf, katıksız iyilikten bahsediyorum ben.

Ve nitekim bazen insanlar kendi zararları pahasına bir başkasına iyilik yaparlar.

Dışarıdan kendi zararlarına gibi görünse bile aslında bir kazançları vardır mutlaka.

Yapılan her iyilikte illa bir çıkar ya da başka bir şey olması gerektiğini düşünmüyorum. Hatta bazen iyi olması için bazı şeylerin kötü olmak gerektiğine inanıyorum. O zaman iyi ya da kötü de anlamlarını kaybediyor sanki. Niyet ve sonuç. Dilencilere para vermek gibi davranışlarda genellikle korkular var sanırım. Başımızın gözümüzün sadakası olsun gibi. Hangi niyetle ya da korkuyla yaptığımız önemli bu tür davranışlarda. Çıkarcılık oluyor sanırım bir şeyleri hedefleyerek yapılan iyilikler. Ya da başka bir şey. Eğer ki yapılan davranışın altında korku yoksa, saf duru haliyle yapılmışsa o zaman bir sorun yok diye düşünüyorum.
Ama bana en garip gelen şey "senin iyiliğin için " denip arkasından kişinin istemediği şeyleri onun yapmasını istemek geliyor ya da ona engel olunuyor. Burda karşıdaki kişinin istekleri bir anlamda yok edilmek isteniyor gibi.
Bazen gerekiyorsa eğer, kötü olmak da iyi bir şeydir.

İnsanın iyi ve kötülüğünden bahsedip duruyorsunuz. Eğer insan doğuştan iyi olsaydı veya doğuştan kötü olsaydı bu dünyada olmamız saçmalık olurdu ki ben bir müslüman olarak bu dünyanın saçmalık olduğunu düşünmüyorum. İnsanın en büyük düşmanı şeytandır ve bize bütün kötülükleri aslında o fısıldar zorla yaptıramaz işin özü de budur seçim sizin elinizdedir çünkü bizler iradesi olan varlıklarız robotlar değiliz. Her iyiliğin aslında kendimizi düşündüğümüz için yaptığımız görüşüne katılmıyorum bence iyilik sadece kaynağı olan Allahtan gelir. Diğerlerinin iylikle bir ilgisi yoktur. Aslında bu konuda sayfalarca yazı yzılabilir ama sanırım şunu kabul etmeliyiz ki insanın en büyük sermayesi olan aklın da bir sınırı vardır ve her soruyu cevaplayamaz. Şunu diyebilirsiniz belki canım olur mu aklın cevaplayamayacağı soru mu olurmuş bence çok fazla var. Herşeyin en doğrusunu Allah bilir inşallah bize de bilgisinden lutfedip aydınlatır..

Doğuştan kötü olmak mümkün mü sevgili müslüman misafir arkadaşım? Kötülüklerin sorumlusunu şeytan yapmak bence biraz kolaya kaçmak gibi görünüyor. Kötülüklerin kaynağı oysa, Allah ta onu yok ediversin :) (Ya da iddiaya girmeden önce yok etseymiş, İddia da işin bir başka ironik yanı herneyse)

xenix

..ve iyilik, bazen de yeterince kötü ve yeterince güçlü olamadığımız için kendimizi avutuşumuzdur..

"Ben ona gösterirdim gününü ama, hadi iyilik bende kalsın.."

İyilik Allah'tan kötülük şeytandan. Eee insan ne yapıyor bu arada? :))))