Sibel AtasoyYolcu
Yolcu
Yürüyorum yolun sonunu bilmeden
Kapkara bir bulut gibi
Üzerimde yırtıcı kuşlar
Çığlık çığlık dalıp
Koparıyorlar bir parça
Kimi atıyor kuru bir çalılığa
Kimi bir dağın ardına
Liğme liğme azalarak
Her bir yana dağılarak
Yürüyorum yolun sonunu bilmeden
Derinden bir kucaklaşma
Yada özlem dolu bir merhaba
Bekliyor mu acaba orada
Belki benim gibi bir yabancı
Mutluluğa acı karışıp
Hüzün olup bakıyor gözlerimden
Bütün umutları söküp yüreğimden
Yürüyorum yolun sonunu bilmeden
Kah Güneş doğuyor yüzüme
Kah gözlerime Ay
Yağmurla yıkanırken karanlığım
Rüzgarla kuruyor aydınlığım
Bir uçurumun kıyısında
Soyunup tüm benliğimden
Uçuyorum yolun sonunu bilmeden..
26.07.2009
»
Yazıcı-dostu sürüm
Arkadaşına gönder
Sevgili redsonja,yorum
Sevgili redsonja,yorum yazmadınız dediğin bu şiirinde senin, inanç'a, güvene en önemlisi de sevgiye büyük bir özlem duydugunu ve buna çok ihtiyacın olduğunu hissediyorum.Gerçi bu duyguları sen zayıflık olarak görüyorsun fakat bir taraftanda en derininde ona ihtiyaç duyuyorsun.Bence bu şiirinde özünü yansıtıyorsun,gerçek olan seni!Diğer şiirlerinide barışamadığın özüne isyan,olarak görüyorum.sonsuz sevgimle.
venüs
Yorumunda tepki görüyorum. :) İnsanlar şiirlerinde sadece özlemini duyduklarını değil, olması gerekenleri de anlatırlar.
Derinden bir kucaklaşma
Yada özlem dolu bir merhaba
Bekliyor mu acaba orada
Belki benim gibi bir yabancı
Mutluluğa acı karışıp
Hüzün olup bakıyor gözlerimden
Bütün umutları söküp yüreğimden
Yürüyorum yolun sonunu bilmeden
Bu satırlara istinaden yazdığınız yorumunuz da gözden kaçmış küçük bir detay var aslında. Aslında daha fazla da ben birisinden başlayayım.
"Derinden bir kucaklaşma
Yada özlem dolu bir merhaba
Bekliyor mu acaba orada"
Herkesin bir dünyası vardır demiştim daha önceki yorumumda. İşte bu dünya, türlü güzellikler, türlü hazineler barındırır kendi içinde. İşte senin bu içinde yaşattığın dünyanı görebilecek gözler çok çok nadirdir. Bir ayna ararsın, seni sana gösterecek bir ayna. İşte o dosttur. O da benzer dünyasını ona gösterecek bir ayna aramaktadır aslında. O yüzden özlem doludur merhabası. Bu duygu bir zayıflık değil aslında bir yücelmedir. Çünkü sıradan sevgiler, sıradan aşklar, sıradan paylaşımlar yetmez artık sana. Asıl zayıflık sıradan olana olan zaaftır. Ama sonra diyorumki diğer satırda;
"Mutluluğa acı karışıp
Hüzün olup bakıyor gözlerimden"
Bir insanın gözlerinden hüznün bakması muhteşemdir bence. O insan yoğrulmuştur, yontulmuştur, kıvama gelmiştir. Benim için hüzün bilgeliği temsil eder. Sizin için neyi bilmiyorum.
Ve sonra olması gereken geliyor.
"Bütün umutları söküp yüreğimden
Yürüyorum yolun sonunu bilmeden"
Artık o arayış bitmiştir. O dostu dışarıda aramasının anlamsızlığını anlamıştır. Çünkü onu kendi içinde bulmuştur.
Ve sonraki satırda artık tüm benliğinden sıyrılıyor. Ve kendini boşluğa bırakıyor, yani hiçliğe.
Umarım anlatabilmişimdir.
Yeni yorum gönder