Sanırım bedensel değilde, kaygısal korku. Yani ne kadar çok kaygı, takıntı varsa o kadar ego anlamına mı geliyor? Normal korkunun pek egoyla ilişkisi yok değil mi.

yanii ixlan hiiiç önemsemiyor . haaa görürsem söölerim herkese sürekli talkımlr, her konuda dikte etmelr, şööle dedin dikkat et sözüne edalarıı?
kendini önemseme şööle dursun dev aynasında dahası ahkamlar üstü oluyor. in aşağı kardeşim. aşağıda hava güzel :)

"Ben kendimi önemsemiyorum" demek bile kendini önemsemenin göstergesidir. Hatta "korkularım yok" demek. Ne kadar hassas ve muhteşem bir dizgesi var.

xenix

sevgili misafir,
kendini önemseme, açık ya da örtülü, hepimizin en büyük problemi.
kendimi bundan muaf tuttuğumu neden düşündün ki?

sonsuz,
bahsedilen korku benim görüşüme göre benliğe ait olan korku. keşfedilme, blöfünün açığa çıkma korkusu. ya olmadığımı anlarlarsa diye kaygılanan benlik, varlığının onaylanmasından emin olmak ister ve yaygarayı basar. küçük hayvanların davranışlarını görmüşsündür. örneğin küçük köpeklerin. en çok yaygarayı onlar yaparlar ve tehditkar görünmek için türlü pozlara girerler. aslında kendilerini koruma imkanları olmadığını gizleme yoludur bu. benlik de benzer şekilde davranır. kendisini var etmek için çaresizce başka benliklere kızar, gücenir, öfkelenir. güç gösterisi yaparak, varım ve buradayım demeye getirir. gene de hiç bir şey onun bu korkusunu dindiremez. ve benlik ne kadar çok korkarsa o kadar yaygara yapar. kimse böyle bir yaygaracıyı görmezden gelemez değil mi?

anlamadığım bir nokta var arkadaşlar!acaba korkuyu problem olarak gördüğmüz için mi korkuyoruz?ixtlan :blöfünün açığa çıkma korkusu,demişsin de neye blöf yapıyoruz hayata mı?
bence korkuyu bizim kendimizi bağladığımız ,olmazsa olmaz diyerek sınırladığımız tatmin olamadığımız dururumlar,kişiler,şeyler.. de buluyoruz.buluyoruz çünkü korku her zaman var,biz onu ya alıyoruz yada veriyoruz...xenix in dediği gibi bu bir paradox ve içinden çıkılamayacağına göre her zaman mevcut bir olguyu seçmek yada seçmemek mesele?