BEŞER-İNSAN DİYALEKTİĞİ VE ANAYASAL ÖZGÜRLÜK
İnsana,evrene,tarihe,sürece,ögelere ve bütünlüğe dair her tanımlama;epistemolojik-ontolojikve metodolojik çerçevesinin ortaya konulmasını gerektirir...
bilim adamları ,alemi,canlı ve cansız olmak üzere iki kısma ayırmışlar,insanbilimi ve felsefesini ise
hayvanve insan arasındaki öz farklılıkları üzerine kurmuşlardır.....
insanı hayvandan ayıran temel farkları ise,bilgiyi sistemleştirme,şuur,konuşma ,olarak tespit etmişlerdir...
hayvanlık,içgüdüsel zorunluluklarla hareket ederken ,insan kendi mahiyetini belirleme yetisiyle
tarihi süreç içinde firavundan musaya her şey olabilmiştir...
problem insanın neliği ve olma sorunudur....
insan nedir?ve ne olabilir?
işte sorunun kaynagı budur,her hayata yön vermek isteyen inanç-ideoloji ve düşüncenin insan
anlayışı farklılaşmanın temel nedenidir....
bu farklılaşmanın iki ana cephesinin oldugu görülecektir;
ruhçu taraf ve materyalist taraf...
ruhçu taraf maddeyi etkisizleştirirken,
materyalist cenah ruhu etkisizleştirmeye çalışmıştır...
işte her iki türlü kopma yozlaşmanın nedenidir...
ruh,saf olma halidir,ancak Bedenle kendisi olabilir.....
Bunun islam literaüründeki adı TEVHİDİ VÜCUTTUR....
Platondan -marksa tüm batı dünyası,ruh-beden zıtlaşması ve bu durumu aşma üzerine kurulmuştur...
aslında bu çekişmenin temel nedeni Ademiyettin parçalanmasıdır....
tam insanın görülemeyişidir...
oluş ve olma konusunda HEGEL ÖNEMLİ TESPİTLERİNE RAGMEN ırkçı bir takım sonuçlara varmakla yanılmıştır...
beşer ve insan çelişkisinden,ancak ikisinin gerçek denge haliyle kurtulunabilirve insan-adem olunulabilir....
ancak anayasal özgürlük bu aşamadan sonra teşkil edilmelidir...
anayasalözgürlük ,hemel yerel
hemde evrensel bazda alınacak kararlara baglıdır...
içeriye yönelik bir girişim ,dışarıyada yönelmezse ,bütünlük gerçekleşmez...
insanlık ortak bir yapıdır ve birbirini etkiler....