Güzel bir yazı ile bizlere merhaba demişsiniz. Şimdi şöyle bir düşündüm. Can dündar hayattan bayağı bir şeyler öğrenmiş:))) peki, acaba biz hayattan ne öğrendik?

HoÅŸbuldum sevgili medisis.

Ne öğrenemediğimizi farkına varsak yeter gibi geliyor bana.
mesela ben egolarımı yoketmeyi henüz başaramadım ama konuyla yakından ilgileniyorum.
Ya siz?

Size katılıyorum. ''Ne öğrenemediğimizi farkına varsak yeter gibi geliyor bana.''
Çok önceleri yazdığım bir yazım aklıma geldi:)))Belki, şöyle bir göz atmak isterseniz.
http://www.sonsuz.us/?q=node/1123

Sevgili Ebruli
Bu konu, daha önceki yazılarda statik tarafından açılan topicte burada tartışılmış.Tekrar hatırlamak çok iyi oldu. Çünkü ben gözden kaçırmışım ve sevgili canunun yorumu okunmaya değerdi ve tamamen yazdıkları benide anlatıyordu :)))

1)İncitmek ve incinmek arasında fark yokmuş
2)Tükeninceye kadar verince en sevdiklerine bile bir şey kalmazmış
3)Kontrol edebileceğim tek varlık kendimmmiş
4)Sempati kuyuya düşenle düşmek,empati düşene bir ip atmakmış
5)Duygusallık ne hissediyorumla meşgul olmak, duyarlılık karşıdakinin ne hissettiği ile ilgilenmekmiş
6)Görünenin arkasını görmek, büyük tabloyu görmek demekmiş
7)Bugün beni ayağımı yerden kesecek kadar mutlu eden şey ,yarın en büyük mutsuzluk kaynağım olabilirmiş
8)Huzurlu olmak için illada mutluluk şartı gerekmezmiş
9)İstikrarlı olmak,hedefe kitlenmek değil yürüdüğün yolun hakkını vermekmiş
10)Özgürlük, istediğini istediğin zaman yapmak değil kendini disipline ederek potansiyelini ortaya çıkarmak demekmiş
11)Vizyon sahibi olmak,olanla akmak,olana fazla direnmemekmiş;her direnç acı verirmiş
12)Hem vermesini hem almasını bilmek gerekmiş,vermesini bilene el getirir,sel getirir,yel getirirmiş
13)Bilgelik, özü sözü bir olmak ve bütünlük demekmiş

(canu'nun kristal küresinden alıntı

Paylaştıklarını gecikmeli de olsa okudum
hem egolarla ilgili olan hem de madde madde yazan.
Sanırım çok doğru farkındalıklar var burada.

Özellikle 7 ve 8. madde üzerinde yoğunlaştım
ona yakın biraz daha değişik bakıyorum.

Baktığımızda, sorduğumuzda ne istiyoruz diye, bir sürü, bir sürü şey sayaraz ardarda.
Ama en nihayetinde bütün bu istenilenler tek bir ortak paydada birleşir:
"Mutlu olmak için" isteriz.
"MutluluÄŸu" isteriz.
Şu an için mutluluklarımız ve huzurumuz hep bişeylere bağlı maalesef.
Henüz karşılıksız, rağmen mutlu olmak düzeyine gelemedik.
Gelen "üstadlar" var tabii ama az sayıdalar.

Mutluluk birşeye bağlı olduğu sürece, mutluluk kaynağı elden gittiğinde 7. madde gündeme geliyor.
İşte pür mutluluk iksiri de tam bu noktada galiba.
"Nedensiz mutluluk".
Hep mutlu olmak, ama sevdiğin hoşlandığın bişeyle daha fazla mutlu olmak ancak yokluğunda yine mutlu olmak.
Çok mu ütopik?
Sanmam, iyi bir yükselen bilinç eğitimi, içsel denge gerekiyor . İmkansız değil.
Gayretim bu yönde. Bakalım hayırlısı.

paylaşım için teşekkürler ve sevgiler