Sibel AtasoyFarklı bir poetika
Zamana Karşı Yarışan Poetika
günahlarımı yazmaktan
defteri bitti omuzumdaki meleğin
kapım açık gözü dönmüş arayışlara
ütopyalardan devşirdiğim mutluluğumla
bir derviş gibi soyunuyorum tüm zevklerden
mutluluktan yana hep hırsızlama ve aceleci
sensizliğimle başbaşa çırılçıplak
sensizliğime akıl yürütüyorum felsefi
yoksun ya
yok
randevusuz çıkageliyor bu aptal trajedi
gördüğü yerde yakama yapışıyor bağbozumu anıların sarhoşluğu
olmamanla sözleşiyorum
ve gün veriyorum olmana
öpüşmeler çiziyorum bir ressam gözüyle
buzul çağında da olsa yüreğim
alev alev yanıyorum bu yolculuk hazırlığında
gün sayıyorum belirsizliğe
bulutsu bir akşamda kaybediyorum kendimi
uyuyan bir çocuğun yastığının altında arıyorum seni
seni arıyorum
seni aristo gibi içimde yaşatıyorum
zamana karşı yarışan poetikam benim
Kağan İşçen
»
- nurcihan ağ günlüğü
Yazıcı-dostu sürüm
Arkadaşına gönder- 854 defa okundu
Aşk 'Kendim' Olmakmış
Aşk 'Kendim' Olmakmış
Nice tükenmiş sevdalarda
Gönül hiç yorulmadı sevmekten
Hazların peşinde koşmaktan
Ve 'seni seviyorum' demekten
Sanki her seferinde bir başkaydı 'aşk'
Ten demiydi yoksa dudakta mıydı?
Anıları bir o kadar uzak
Ben mi terk etmiştim
Yoksa onlar mı çekip gitmişti
Her yolcuya hancılık yapan ömrüm...
Hep aynıydı, her şey aynıydı…
Severken...
Başlangıçlar ve sonlar...
Kederler ve ağlamalar...
Yoruldu bedenimin her hücresi
Doyumsuz istekleri paylaşmaktan
Büyümüş 'benleri' seyretmekten
Oysa ben
Bir okyanustum
Her bir dalgada onlara yaşam veren,
Alabildiğine aşkla seven…
Ve her seferde sonsuza savrulan
Ve yine yolu kendine çıkan
Bütün olamadıklarım,
Bu okyanustan alabildikleri
Tenlerine yapışmış bir iki damla idi…
Oysa ben
Sözlere sığmayacak kadar tanımsız
Yaşamlarında yer bulamayacak kadar büyük
Fark edemeyecekleri kadar onlardım…
Özgürüm
Bitişli sevdalardan ve tanımlı aşklardan
Anladım ki
Aşk 'kendim' olmakmış
Rüzgâr olup esmek
Güneş olup doğmak
Sınırsız… Sonsuz…
Hesapsız… Yarınsız olmakmış…
Yeni yorum gönder