"Simgeler kullanmam. Komik olmam...."
________________________________________
" Her sabah aynaya baktığınızda Süpermen'i görmek nasıl bir duygudur biliyor musunuz? Durun size anlatayım. Demir kadar sert kasları vardır. Yakışıklıdır ve karizmatik de aynı zamanda. Bir uçakla aynı hızda hatta ondan çok daha hızlı uçabilir. Başınız dertteyse hemen bulur kurtarır sizi. Düşmanları vardır, kriptonite dayanamaz ama bir şekilde hepsini alt eder süpermen, gerekirse kriptoniti de yer ve hepsinin üstüne tükürüverir..

Her sabah aynaya baktığınızda küçük bir çocukla karşılaşmak nasıl bir duygudur biliyor musunuz? Yalnız, küçük bir çocuk, yarın daha büyüyecek olduğunu bilen. Karlar arasında yalnız yürüyen ama hiç üşümeyen, yorulmamış ve de yorulmayacak olan..

Her sabah aynaya baktığınızda, Neo'yu görmek nasıl bir duygudur biliyor musunuz? Matrix'den arkadaşım Neo, yüzünü yıkayıp güne başladığında herşeyi çözecek., az sonra, hayatla ve gerçekle ilgili, herşeyi.. O seçilmiş olan, the one..

Her sabah aynaya baktığınızda, gözlerinizin şişmiş olduğunu ya da sakallarınızın uzamış olduğunu ve ya aynadakini, hiç ama hiç bu kadar bile görmeyip gün'le ilgili, bir önceki geceyle ya da aynada görünenden başka biriyle ilgili başka şeyler düşünmekten başka bir şeydir her sabah aynaya baktığınızda yukarıda saydıklarımı görmek..

Ve her sabah aynaya baktığında süpermen'i, küçük bir çocuğu, Neo'yu vs vs'yi görenler, her sabah aynaya bakıp da başka şeyler düşünenler kadar başarılı görünemezler yaşadıkları zaman ve çevre içinde, onlara her sabah aynaya bakıp sakallarım uzamış ya da gözlerim şişmiş gözleriyle bakan gözler arasında.. başka şeyler düşünmeye itilmiş, başka şeylerle zincirlenmiş kendi kendinin tutsağı insan yığını arasında.. Neyseki, kendini görebilecek ve bu yığın arasından sıyrılıp kendi kanatlarıyla uçacak, önce bunu hakedip sonra gerçekten başarılı olacak, yaşayacak, içine çektiği oksijenin hakkını verecek tüm insanlar, sanatçılar, üretecek olanlar aynaya başka gözlerle bakanlardır. Geriye kalacak ve geride kalmış olanların asla yakalayamayacak oldukları, nereye baktıklarını bile göremeyecek oldukları.. hayatın kenarından geçip gitmeleri gibi. Hiçbir zaman güçlü, yakışıklı, karizmatik, bir uçakla aynı hızda ve hatta ondan çok daha hızlı uçamayacakları gibi..

Her sabah aynaya bakıp, bugün de yaşıyorum ve yeni bir hayat başlıyor önümde.. herşeye ve herkese rağmen deyip, kanatlarını düzeltenlerindir bu hayat. Sürünenlerin ya da kendi kovuğunda ağlayanların, başını dertte sanıp yardım bekleyenlerin, sürekli ve "sürerli", başkalarına ihtiyacı olanların, yine dostsuz kaldım ne yazık diyenlerin değil, dost olabilenlerindir..
Yaşıyorum ve yeni bir hayat başlıyor önümde. Annem anlamsızca kollarımı ovuşturduğumu, yüzümü yıkadığımı ve niye kollarıma, kendime hayran hayran baktığımı sorgular gibi bakıyor yüzüme, aynadan.. Kanatlarımı düzeltiyorum.. Kanatlarımı düzeltiyorum Anne, "kendimi bildim bileli", her sabah yaparım bunu.. "

- Muder, 101, Eylül 2000