Bir şiirin mısralarında şifrelenmiş bir hayat akıyor içimden,

Sevginin renkleri doğanın seslerine bulanıp, buruk bi şeker tadında kalıyor dilimde,

Özgürlük şarkıları söylüyor, ruhumun Anka kuşu geceli gökkuşağının yıldızlı öğleninde,

Ben ise hala kayıbım hayatın zaman aralıklarında, zamansızlığın mekanlarında,

Kanatlarım beyazlaşıyor, pembe ışıklar saçıyorum içimin öz dönüşlerinde,

Orda Tanrıyı görüyorum, melek oluyorum,
ışığın sevgi olarak yazılmış isimsiz ismi oluyorum, yok oluyorum…

Sana geliyorum, senin kim olduğunu hiç bilmeden,

Nerede olsam yarımım, uzaktayım yuvamdan,

Sana geliyorum, yuvamın olduğu yerde,
mor çiçekli bir ilkyaz bahçesindesin.

Melekler uçuyor, kelebekler sonsuz ömürlü Cennetimizde