Bilirsin , hem de hiç bir endişeye yer bırakmayacak kadar sakin , itirazsız bilirsin... Gözlerinden çekilip (bir takım açıklamalar var burada binlerce isim çoğu Latince) içine ağışını bir görüntünün bilirsin ; dolaşıp bütün bedenini, dönüşünü yeniden gözlerine ve ellerinle biçimlenmesini bilirsin ; yeniden o görüntünün... Ben de bilirim bilmesine ancak sen , benim gibi bas bas bağırmazsın gördüm gördüm diyerek , sakin ,onurlu bir duruşla , konuşmaktan eskimiş bir dilin yerine ellerinden gözler yaparak , dokunarak dünyaya , değişirsin ... Değişirsin ,değişir, değişirler , ben değişirim sonra en son sen değişirsin.Ben değişirim elbet , sana çok inandığım için ve en son sen değişirsin kendine inanmakta güçlük çektiğin için. Geceye bakmak gibi ,ışığı uyandır , hayır gözlerin yeter...
Karanlık değil mi yıldızlar olmasa ; hangimizin gücü yeterdi ,yaşamaya, ıslık çalarak geçerken mezarlıklardan ve arkamızdan atılan taşları ben gördüm.Tam sana anlatacakken , sen sessizlik için enstrümanlar yaptın. Dokuzuncu nota bütün sesleri içine çeker demiştin ,dokuzuncu senfoniyi düşün sağırlığı dedin. Onlar değişirler , dokunmanın gözlerini oymanın telaşıyla , karşı çıkarak değişirler. Uykunun kan hali ya da gece kırmızısı.Değişirler nasıl mı, bedenlerine karışır rüyaların ve "sevişirken bu dalgınlık olur , yanık yanık kokar karanfil " ansızın , FARK EDERsin Kİ FARK ETMEZ.
Görkemli bir heykel tam merkezinde yeryüzünün ,kendini bir dağ gibi gösterir , senin peşinsıra çıkıp yürümüştün. Minicik bir serçe zıplayıp duruyordu yeryüzünün gözlerinde, bir dağ rahibesi ,kısır rahiplerin görkemli orospusu ,ararkenemanastırını , gözkapaklarında koyunlar kıvrılmış çobanlarca oynatıldı kutsanmış ateşlerde. Rahibe Teressa ilk kez suya değdirdi ayaklarını.Ben gördüm bağırmadan usulca söylüyorum , gördüğüm buydu ,yıllar sonra bir deniz kenarında yazıyazmalarlakarşılayanyazarların içkilerine her gün bir damla zehir katılması görevini almıştım ya mağara ehlinden , anımsarsın aylardan biri eksik çıkmıştı ve sen bunu hemen fark etmiştin, FARK EDERsin Kİ FARK ETMEZ. Sen bunu farketmiştin , müthiş bir işti , eksik bir ayı, tamamlamak.İşte tam da o günlerde , cinayet romanları yazarıydı ,ismini unuttum.Sen anımsarsın baba Brügel'in köy düğünü tablosunda öldürülen bir figürün katilini arıyordu. O figür hala eksiktir, katilde dans edenler arasında ,eğlenmekte.Ancak sonraları bir Alman ressamın (ki, yaptığı resimler çağ dışı bulunduğu ve sergilere alınmadığı için resmini değiştirmektense dünyayı değiştirmeyi yeğleyip ,Tibet rahiplerinin bazılarının da desteğini alıp , dünyayı İsa öncesine götürme çalışmaları yaptığı ve 10 - 12 yıl kadar bu konuda başarılarda elde etti) bu figürün cesedini bulduğu rivayet edilir. Görmedim , söyleyenlerin yalancısıyım. Neyse ,işte o yazar bana dedi ki yine zehir koymak için usulca eğildiğimde gözlerine benliğimle ,sen sanırsın ki ölümdür koyduğun , zehirle yaratıldım ben ,yaşamım beslenir zehirle. FARK EDERim Kİ FARK ETMEZ.
Evet şimdi usulca bırakmak lazım aykırı yakalanmışlar balıkların tümünü ,çengellerle tutunmuş olduğun dünyayı sökmek bedeninden,

"...insan yaşıyorken özgürdür"
"...özgürüm cezasız duruyorum" demek için ,çok fazlada tıngırdamadan.

Ancak yine de şöyle demiş ya şair(tuzağa düştüm işte , öyle soyut bir şairin tuzağına ,çok sevilen bir türün intikamı gibi ne demiş şair , ne demiş sahi ne demiş,
kim bu şair niye demiş, şairin dediği gibi ,... hım evet katılıyorum ya ne güzel demiş...)

Hiç kimse ,hiçbir şeyin farkında değildi!
HİÇ KİMSE ,HİÇBİR ŞEYİN FARKINDA DEĞİLDİ!
Voznesenki'de FARKEDER KÄ° FARKETMEZ.

Ancak dostum bir şeyi hayranlıkla farkettim, bazı kadınlar hangi ulustan olursa olsun Fransızca ağlıyor.