Yıllardır tanıyorum sanki seni. Ruhumun baktığı en temiz aynasın. Ben kadar kırgın, ben kadar çıplak.. Ben kadar yorgun, ben kadar korkak.. Kendimi sesinde bulduğum, gözlerinde gördüğüm kadınsın.. Ben kadar aşık, ben kadar anaç. Ben kadar yalnız, ben kadar muhtaç.. Aynı kumaştan dikilmiş sanki tenimiz.. Ben sen kadar yetim, sen ben kadar kimsesiz..

Aşkın acısında isyan faydasız, biliyoruz. Bir falcı kadının dudaklarından dökülen ‘ölüm kederi’ tamlaması mühür oluyor öksüz dudaklarımıza. Nasıl ki ölenin ardından isyan faydasızsa, biz de öyle imkansız bir aşk acısında çırpınıyoruz. Ve mühürlü dudaklarımız kıpırdamazken, bir falcı kadının heceleri anlatıyor kalbimizi kaplayan sisi; ‘ölüm kederi’.. Susuyoruz ama, kulaklarımız ağrıyor birbirimizin sessizliğinden. Hiç bir çığlık bastıramaz bu sessizliği.

İnadına sarıyken saçların, benimkiler inadına siyah. İnadına kızıl özleminde ruhumuz, inadına kırmızı. Çünkü hep olmayanı özledi Maça Kızı. Hep olmayanı yansıttı ruhumun aynası. Ve Destina, bir gün özlenecek hiçbir şey kalmayacak,söz veriyorum! Sana söz veriyorum Destina,bir gün herşey çok güzel kokacak, biliyorum!

Şimdilerde bütün yağmurlar gözlerimizi bulut biliyor.Şimdilerde bedenimiz bir değil, iki kalp taşıyor. Farklı coğrafyalarda iki kadın, farklı evlerin farklı odalarında, kendi yataklarında her gece aynı rüyayı görüyorlarsa, ortada bir büyü olduğu şüphesizdir. Şimdilerde şüphe bizim beyinlerimizde yaşıyor. Şimdilerde gözyaşları zamanla yarışıyor. Şimdilerde Destina, aşk en çok bize yakışıyor..

Aşk kadar, gök kadar, kırılmış bir kalp kadar seviyorum seni. Bir ayağının altında ölümün çizgisi, diğer ayağın gökte, bulutların bekçisi.. Ve sen, bir fahişeye uykusunda verilmiş bir ismi böylesine sahiplendiğin için, yıldızlar kadar seviyorum seni.!

Sen öyle umarsız, uyusan da bir köşede

İşte bu yüzden, sırf bu yüzden

Yaşamdan çok ölüme yakın olduğun için

Seni bu denli yıktıkları için Destina