Hawking ve Din

hawking-popeHawking kendi teorilerinden dini birtakım sonuçlar çıkarılabileceği düşüncesinden açıkça rahatsızdır. 1981’de Vatikan’da kozmoloji üzerine Cizvit papazlarınca düzenlenen bir konferansta şu yorumda bulunur:

Katolik Kilisesi güneşin dünya etrafında dolaştığını ilân ederek bilimsel bir sorun hakkında bir yasa ileri sürmeye çalıştığında, Galileo konusunda büyük bir yanlış yapmıştı. Bugün, yüzyıllar sonra, kozmoloji hakkında akıl danışmak için bir dizi uzmanı davet etmeye karar vermiştir. Konferansın sonunda katılımcılar bir lütuf olarak Papayla görüştürüldüler. Papa da bize, evrenin büyük patlamadan sonraki evrimini incelememizde bir sorun olmadığını, ama büyük patlamaya burnumuzu sokmamamızı, çünkü onun Yaratılış anı ve dolayısıyla Tanrının işi olduğunu anlattı. O zaman, biraz önce konferansta yaptığım konuşmanın konusundan haberdar olmayışına çok sevindim. Çünkü konuşmam, uzay-zamanın sonlu ama sınırsız olabileceği, yani bir başlangıcının, bir yaratılış anının olmadığı konusundaydı. Ölümünden tam 300 yıl sonra doğmuş olmamın da biraz etkisiyle kendimi güçlü bir şekilde özdeşleştirdiğim Galileo’nun yazgısını paylaşmak istemiyordum!

3 yorum :

  1. Ben Bilmem ! dedi ki:

    Çünkü konuşmam, uzay-zamanın sonlu ama sınırsız olabileceği, yani bir başlangıcının, bir yaratılış anının olmadığı konusundaydı.

    Bunu anlayamadım. yani sonlu ama sınırsız olmasının yaratılış anının olmamasına neden bir sebep olabileceği konusunu…

    Burada eğer sözkonusu düşünce bir kürenin yüzeyi gibi bir sonlu ama sınırsız olabileceği savına benzer ise bu sanal bir sınırsızlıktır. Gerçekte ise küreyi oluşturan “son” ‘un aslında gerçekte ona bir sınır verdiği anlaşılacaktır.
    Kürenin üzerinde hareket eden bir aracın herhangi bir sınırla karşılaşmaması kürenin yüzeyinde seyahat ettiği sürece geçerlidir. Küreyi dikine kesecek bir yörünge sözkonusu sınırı ve sonu zaten bulacaktır.

  2. sonsuz dedi ki:

    Küre üzerinden anlatım bir analojidir elbette. Ben de evrenin sınırsız olduğunu düşünüyorum. Yani bir yöne doğru devamlı giderseniz evrenin diğer tarafından gelirsiniz.

    Burada takıldığınız nokta, küre için iki boyutlu varlıkları düşünüp üç boyutlu varlıklar açısından kürenin sınırlı olduğunu varsaymanızdır. Evrenin kaç boyutlu olduğuna dair henüz net bir görüş olmadığı gibi düşündüğünüz kadar basit de olmayabilir.

    Bence evrenin yapısı hakkında henüz bildiklerimiz, bilmediklerimizin yanında çok az kalıyor.

  3. Katostrofik dedi ki:

    Kuantum fiziği ile makroölçeği birleştirmeye çalıştığı kuramı sonlu ama sınırsızlık sonucunu verdiği için
    Belli bir sınır vermeye çalıştığınıda kuantumun belirsizliği buna musade etmez diyor o yüzden bir son belirleyebilirsiniz ama o sona sınır çizemezsiniz o sınırın dışındada uzay olur
    Bu yaklaşımı ile karadelikden olan püskürmeyi açıklamış

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Abonelik için e-posta yazmalısınız. Yorumda html etiketleri kullanabilirsiniz.

Gönderen: sonsuz -->

Kategori: Denemeler, Felsefe, Siyaset - Etiketler:, ,