Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da demiş ya üstat..
Ve hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değilse eğer...

Denilebilir ki belki, kendimizi savunduğumuz o malum mekanizmaların psikolojisi de ayıp değildir yaşamak için.

Şimdi tüm bu “çılgın şeyler” üzerine konuşmak aslında zahmetli iştir ve enerji gerektirir.

Benliğin kendisi zaten yeterince “deli”dir.

“Saldır ya da Kaç” dışında da seçeneklerimiz vardır bizim, ironi oradan gelir.
Ama insan bir deveyle bir diyar arasında sıkışmaya yine de meyillidir.

O zaman da ağır gelir.

Biz işte bu ağır “şey” ile yaşarız.

Güttüğümüz develerin yüzü suyu hürmetine terketmek zorunda kalmadığımız diyarlar.

İyi insan olmak ne demektir? Ve nasıl "iyi insan" olabiliriz?

Bence yorumlar eklendikçe forum kendini daha "iyi" şekillendirecektir.:-)

Kaygıyı yaşamak ne zor. Kurtulmak daha da zor. Herşeyi kafaya takıp kendini mutsuz etmekten nasıl kurtulunur?

Hatalar tecrübelerin toplamı demiş bir düşünür de, bu tecrübeleri kullanabilmek için ne yapmalı?

Birilerine ihtiyaç duymak hastalık mıdır? İstenmediğini hissetmekden kaynaklı acı nasıl geçer?

Bu yazılanlar konusunda fikirlerinize ihtiyaç duyuyorum "Sonsuz Us" gezegeni. Gerçekten...

"Moskova ve Saint Petersburg arasında bulunan Kresttsy kasabasında, tartışan sevgililer için bir meydan açıldı.

"Meydana her iki tarafı da eğimli olan banklar yerleştirildi. Böylece tartışma gerildikçe bankın her iki yanına kayan sevgililer, eğim sayesinde bankın ortasına geçecek ve tartışma ateşli bir öpüşmeyle tatlıya bağlanacak. "

Yukarıdaki haberi bir kaç gün önce bir gazete okudum arkadaşlar. Hemen bunun üzerine bir yazı yazmak geldi içimden; sonra boşver dedim ve attım bir kenara. Yazsam, "Kaplumbağa, yine mi öpüşmek üzerine?.." dersiniz diye düşündüm.

Müzik kutusu yüklenirken zorluk çekiliyordu.
Yeni bir başlıktan devam edelim demişti sonsuz...
Edelim :))

Video yerine link verilirse burayı daha uzun süre verimli kullanabiliriz sanıyorum.
Sayfa yüklenirken daha az hata verecektir.
Hem de site genel olarak ağırlaşmayacaktır.

arabesk müzik tarzı toplumun varoş/alt kesmine mi hizmet etmekte? bir varoş müziği midir gerçekten? şayet böyleyse bu müzik tarzının bu kesme aktardıkları ne olabilir? bu müzik tarzı tükenmişlikten beslenen kaderci bir içeriğe sahip olması bir neden olarak görülebilir mi?

ferdi,müslüm orhan.....hangi kültürden beslenmekteler?

toplumda bu müziğe tapanlarıyla nefret edenleri arasındaki bu uçurum olduğunu sezinleyebilmek güç değil, peki bir uçurumun nedenleri neler olabilir? müzik evrensel olduğu kadar yerel düzeyde toplumsal yaşamın kalıplarını ,toplulukların ruh halini, sınıfsal ayrımlarını da sunabilecek güçte midir?

İki grup ateist tanıyorum. Birinci grup ateist, inanmayan fakat bunu başkalarına dayatmayan. İkinci grup ateist ise, inanmayıp bunu sağda solda yaymaya, tartışmaya ve kendini zeki göstermeye çalışan.
Birinci grup ateistler elbette istediğine inanır veya inanmaz. Bu onların özgür haklarıdır. Kimse onlara birşey diyemez, dememelide.

Fakat ikinci grup ateistler, inançsızlıklarını başkalarına üstünlük olarak görmekte ve çoğu kendini zeki sanmaktadır. Hepsinin her konuşması sözde bilimsel ve bilime dayalıdır fakat kendileri bilim adına en ufak bir çalışma bile yapmamışlardır. (Genelde bilim adamları, ateistse eğer benim tanımladığım birinci gruba girerler)

Ağlamak ve gözyaşı dökmek ayrı şeyler mi?

Bazen gözlerden uzak bir yerde rahatça hıçkıra hıçkıra ağlar ve rahatlarsınız.
Olgunun kendisi negatif gibi görünse de sonucu bir arınma hissi ve hafiflik olabilir.

Bazen de yolda yürürken, arkadaşlarınızla konuşurken, alışverişte, iş görüşmesinde veya herhangi bir yerde, herhangi bir anda oluk oluk gözyaşları dökülüverir gözlerinizden.

Bilinen ağlamadan farklı bir şeydir bu. Hıçkırıksızdır, yüz ifadeniz ağlarkenki gibi ekşimik bir halde değildir. Bazen görülmesin diye boğazınızı düğümlersiniz ama yine de engel olamazsınız gözyaşlarınıza.

Bu konuya ister bilimsel, ister duygusal, ister felsefik açıdan yaklaşın. Her türlü yorumu merak ediyorum...

Çok sade ve net bir soru soruyorum işte..

BUGÜNE KADAR KATILDIĞINIZ, AÇTIĞINIZ, VEYA TAKIP ETTİĞİNİZ FORUMLAR SİZE NELER VERDİ?

Mesela herhangi bir yorum veya katılımcı, o ana kadar inandıklarınız/düşündükleriniz üzerinde anlamlı bir farklılık yaratmayı becerebildi mi?Hadi bu çok iddealı olur, en azından usunuza bir kıymık kaçırabildi mi?

Ya da daha önce farkında olmadığınız bir gerçekliği farketmenize vesile olabildi mi?

Veya herhangi bir tutum ya da yargınızı en azından tekrar gözden geçirmeniz anlamında etki sağlayabildi mı?

Son zamanlarda kitapçıları dolaştığımda Kuantum üzerine oldukça fazla kitap yazıldığını görüyorum. Fakat bu kitaplar olması gerektiği gibi Fizik ve Atom Fiziği bölümünde değil daha çok kişisel gelişim veya spiritüel yayınların arasında. İsimlerine bir göz gezdirdiğimde, “Kuantum Dokunuş”, “Kuantum Düşünce”, “Kuantum Sevişme”, “Kuantum Yaşam Koçluğu” , “Kuantum Tasavvuf” şeklinde çeşitlilik göstermekte.

Uçan Spagetti Canavarı bu dinin tanrısıdır. Bu dinin inananları kendilerine Pastafaryan demektedirler.

Dinin kurulma amacı, ABD'nin Kansas eyaletinin eğitim kurulu tarafından eyalet okullarında evrim kuramına alternatif olarak Akıllı Tasarım konusunun müfredata alınması kararını protesto etmekti. Henderson, eğitim kuruluna gönderdiği bir açık mektupla Uçan Spagetti Canavarı adlı bir yaratıcıya olan inancından söz etti ve okullarda "Pastafaryan" yaratılış kuramının da okutulmasını istedi; bu suretle Akıllı Tasarım'ın öğretilmesine karşı reductio ad absurdum, yani "saçmalığa indirgeyen" bir sav öne sürmüş oldu.

İÇİMDE HASRETİN VAR

Ne güzel paylaşmak Ravza sevincini
Görünce iki tanış birbirini.
Musafayla kutlar ziyaretini
Halim kötü, işim zor Ya Resulullah
İçimde hasretin var Ya Resülullah
Alnıma mührünü vur Ya Resulullah.

Bir başka hayat, bir başka gerçeklik midir? Yoksa sadece kaçış mı? Dün akşam Tom Hanks!in oynadığı "yeni hayat" filmine göz ucuyla misafir olurken oturup izlemeye başladım. İlk izlediğimden farklı şeyler hissettirdi. Sanki o adada kalmak ceza değil de ödülmüş gibi geldi bu kez. Her şeyden uzakta, steril bir ortam. Kişisel tarih, sorumluluklar, faturalar, aşklar, v.b. şey yok. Sadece zihin ve sen. Adada hayvan bile yoktu sanırım. Başka zihinlerin etkisinde de değilsin. Burada zihinden de kurtulup kendi gerçekliğini yaratman için her türlü imkan var. Eğer bu dünya gerçekten bir yorumsa, ve o adada olmak kişisel tarihin izlerini bir müddet sonra silip yok ederse, bir başka gerçeklik yaratıp orada var olmak olası mıdır?

İleriülke ile Geriülke savaş halindedir. Ve bir kurul bu ülkelerin başkanlarını barış için biraraya getirmiştir. Barış anlaşmasına ikiside ikna olmuştur fakat aynı anda imzalamak şartıyla. İkiside diğer başkandan önce imzalamamak konusunda ısrarcıdır.

Bunun üzerine kurul başkanı şöyle bir şey teklif eder. Masanın tam ortasına bir lamba koyulacaktır. Ve başkanlar, ampulun ışığını gördüğü an imzalayacaktır.

"Nutuklar fikirleri saklamak için atılır." başlıkta yer alan söz üzerine şöyle bir forum açmayı ve paylaşmayı diledim. Haydi herkes bir nutuk yazsın sonrada yeni fikirler oluşturup sonsuz usta saklayalım ne dersiniz?

Dünyanın kuzey kutbu ile göney kutbu arasında bir delik açtığımızı düşünürsek bu deliğe bıraklılan taşın hareketi nasıl olur?

http://www.3dmekanlar.com